21c5c219-b139-46cd-83da-90aff1d512da.jpg

بسم الله الرّحمٰن الرّحیم

﴿قُلۡ يَٰٓأَهۡلَ ٱلۡكِتَٰبِ تَعَالَوۡاْ إِلَىٰ كَلِمَةٖ سَوَآءِۢ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَكُمۡ أَلَّا نَعۡبُدَ إِلَّا ٱللَهَ وَلَا نُشۡرِكَ بِهِۦ شَيۡ‍ٔٗا﴾.(آل‌عمران، آیه 64)

فطرت انسان که مجموعه‌ای از ارزش‌ها و مبانی سعادت و کمال وجودی او را تشکیل می‌دهد، بر محوریّت شناخت و ادراک صحیح مجهولات و حقایق مختفیه بر او تشکّل یافته است.

وصول به اقصیٰ مراتب علم و معرفت و رفع حُجب جهل از اَسرار عالم هستی، همواره این موهبت الهی را دچار دغدغه و تکاپو جهت نیل به این هدف مقدس و مقصد اعلیٰ نموده است و این نگرانی تا پایان عمر و انتهای دفتر حیات و نصیب او از زندگی دنیوی با او همراه و همگام خواهد بود.

طبیعی است تا زمانی که مسئلۀ تکامل تا آخرین مراحل هویّت خود را طی ننماید و به اعلیٰ مراتب معرفت که همانا شناخت حقیقی و شهودی اَسرار وجود است نرسد، سکونت خاطر و اطمینان ضمیر و انبساط روح و یقین قلبی برای او حاصل نخواهد شد.

بسیاری از بزرگان علم و اندیشه و دانشمندان عرصۀ تفحّص و تحقیق که سراسر عمر خود را صرف کشف مجهولات هستی و انکشاف روابط موجود میان سلسلۀ علل و معلولات حوادث و پدیده‌های جهان آفرینش نموده‌اند، از آنجا که نظر بر توجه و کنکاش در عالم کثرات و جنبۀ فیزیکی و طبیعی وقایع حادثۀ در عالم وجود داشته‌اند، و کمتر عطف توجه بر جنبۀ ماوراءطبیعی و متافیزیک آنها نموده‌اند، سهم خود را از میزان ارتقای روحی و رشد نفسانی و کمالات معنوی اندک دیده‌اند.

بوعلی سینا، دانشمند نامدار و محقق نابغۀ تاریخ، پس از طیّ مدارج عالیۀ علوم طبیعی و فلسفۀ الهی، در آخر عمر به این حقیقت دردناک و اسف‌انگیز اشاره می‌نماید:

دل گرچه در این بادیه بسیار شتافت   ***   یک موی ندانست ولی موی شکافت

اندر دل بوعلی هزار خورشید بتافت   ***   لیکن به کمال ذرّه‌ای راه نیافت

گویند در اواخر عمر، مسیر زندگی خود را در سمت و جهت وصول به این هدف اعظم و کمال مطلوب بشری قرار داده تا باقی‌ماندۀ اندک از عمر خویش را در راه وصول به این مرتبه از معرفت و شناخت سپری گرداند.

اینشتین، ریاضی‌دان و متفکر کم‌نظیر غرب، در اواخر عمر بر اوقات صرف‌شده در علوم طبیعی و نتایج حاصله از آن غمگین و حزین، در حسرت و ندامت به‌سر می‌برد و می‌گفت:

«با کمال تأسف و انزجار باید بگویم تمام زحمات و تلاش‌هایی که برای کشف روابط فیزیکی بین موجودات و شکافت نکته‌های مرموز و پیچیدۀ ذرات عالم وجود نموده‌ام، اینک باید در مسیر انهدام، قتل‌عام و براندازی نسل بشر مورد استفاده قرار گیرد! ای کاش من زبان فارسی می‌دانستم و به نکته‌ها، اسرار و رموزی که در تعابیر و اشعار عارف عظیم‌الشأن ادب پارسی، خواجه حافظ شیرازی است، پی می‌بردم و نظرات و دیدگاه‌های او را در رابطه با جهان آفرینش می‌یافتم!»

در ادیان الهی از این مرتبۀ معرفت و شهود، به معرفت و شناخت ذات حضرت حق که اصل و مَبدأ هستی و مُبدِع جمیع عوالِم وجود است، تعبیر آورده‌اند و همه یک‌صدا و یک‌جهت، تمامی افراد بشر را به سمت‌وسوی این مرحله از تکامل که ادراک حقیقت توحید است، سوق می‌دهند:

﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَا مِن قَبۡلِكَ مِن رَّسُولٍ إِلَّا نُوحِيٓ إِلَيۡهِ أَنَّهُۥ لَآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنَا۠فَٱعۡبُدُونِ﴾. (الأنبیاء، آیه 28)

«هیچ پیامبری را قبل از تو نفرستادیم مگر اینکه به او وحی نمودیم که هیچ خدا و مؤثری در عالم وجود نیست مگر ذات بی‌همتا و بی‌مثال من؛ پس باید مرا عبادت کنید.»

دین مبین اسلام در عین پذیرش و امضای رسمیت جمیع ادیان گذشتۀ الهی، خود را پوینده و تکامل‌دهندۀ راه و مسیر آن شرایع دانسته، جمیع افراد بشر را به‌سوی این حقیقت متعالی و هدف غایی هدایت می‌نماید و اجتماع جمیع طبقات و اصناف مختلفۀ بشری را تحت لوای توحید و پذیرش اعتقاد به مَبدئیت و مُبدعیت ذات احد و بی‌همتای پروردگار فرا می‌خواند:

﴿وَإِنَّكَ لَتَهۡدِيٓ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ * صِرَٰطِ ٱللَهِ ٱلَّذِي لَهُۥ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِ أَلَآ إِلَى ٱللَهِ تَصِيرُ ٱلۡأُمُورُ﴾. (الشوری، آیه 52 و 53)

«ای پیامبر، قطعاً و حقیقتاً تو مردم را به راه صحیح و مستقیم هدایت خواهی کرد؛ راه پروردگار و مسیر معرفت او که تمامی آنچه در آسمان‌ها و زمین است اختصاص به او دارد و همۀ امور به او بازگشت می‌نماید.»

ادراک صحیح و متقن ما از مبانی مستحکم شریعت اسلام که مخاطبینِ آن را نفوس مستعده و قلب‌های پذیرای معتقدات حقیقی ـ و نه اعتباری آمیخته با مصالح و منافع دنیوی ـ و ضمایر به دور از جَحد، ریا، عناد، حبّ جاه و مقام و توجه به دنیا و کثراتِ آن از هر دسته و گروه و از هر دیانت و شریعت تشکیل می‌دهد، می‌تواند ما را در شاهراه خیر، سعادت، فلاح، رستگاری و وصول به فعلیت‌ها و اهداف غایی لواداران و زعمای حقیقی آن قرار دهد.

بدیهی است در این راستا، استفاده از متون و تعابیر فروزان اولیای دین و کلمات و ره‌آوردهای راه‌گشای بزرگان و راه‌یافتگان به حریم مقصود و دیار معبود، می‌تواند به‌عنوان بهترین ره‌توشۀ سالکان طریق هدایت و پویندگان سُبُل سلام قرار گیرد.

از آنجا که امروزه وسایل ارتباط و تبلیغات جمعی از قدرت و نفوذ بسیار گسترده و پیچیده‌تری نسبت به امکانات بشری در ازمنۀ گذشته برخوردار است و حرکت فرهنگی جوامع بشری در به خدمت آوردن هرچه بیشتر و استفادۀ بهینه از آن می‌باشد؛ و از طرفی، دسترسی بسیاری از ملل و اقوام به متون و کتب اعتقادی ادیان، به‌خصوص شریعت خالص، دست‌نخورده و نیالودۀ پیامبر گرامی اسلام و خلفای به‌حق و جانشینان راستین او (صلواتُ الله و سلامُه علیهم أجمعین)، مشکل و در بعضی از موارد ممتنع می‌نماید، بدین لحاظ، جمعی را بر آن داشت که به پاس توفیق الهی از نعمت هدایت و ارشاد بزرگان، سهمی ناچیز از تکلیف و مسئولیت خود را در جهت تنویر اذهان و نقل مکتب، مبانی و مرام بزرگان ایفا نماید.

امروزه بشر بیش از هر زمان دیگری به این موهبت عظمای الهی نیازمندتر، و برای اِشراب از این چشمۀ حیات و ماء مَعین آماده‌تر است.

متأسفانه حقایق دینی در طول ازمنۀ تاریخ از آفت جهل، غوایت و دسیسۀ دنیاگران در امان نمانده است و احساس ضرورتِ تجدیدنظر و تعمّق بیشتر در بسیاری از مواردِ احکام و اصول، وظیفۀ متأهلینِ تبیین مبانی شریعت را سنگین نموده است. پاسداری از مواضع متقن، غیرقابل‌تسامح و ابدی قوانین دینی، وظیفه‌ای بس خطیر متوجه رُوّاد علم و شریعت می‌نماید. عقب‌نشینی از مواضع صریح، واگذاری میدان به حریف و عدم استقامت در بیان و اجرای مبانی شریعت متعالی اسلام، ضربه‌ای است بس ناموزون و ناپسند که خدای از آن نخواهد گذشت. در مقابل، عدم مواجهه با مردم به‌صورت صریح، اخفای جهات نقص و خلل، و عدم رعایت عدالت در مقام خطاب و حفظ مصالح فردی، خیانتی است بس آشکار که باید از عهدۀ پاسخ آن برآییم.

در این سایت سعی بر آن است که با استفاده از کلمات بزرگان و راه‌یافتگان به حریم انس و مقام جلال و عظمت حضرت احدیت، به تبیین منهج و مَمشای پسندیده، مختار و مَرضیّ ائمۀ هدی (علیهم السّلام) پرداخته شود و با توجه به بضاعت مُزجاة، هراندازه کوچک و ناچیز، ارمغانی به ارباب فضل و درایت و انسان‌های پوینده و جوینده تقدیم نماید و نعمت و توفیق سعادت ایشان را اجر و مزد سعی و کوشش خود تلقی نماید.

﴿قُلۡ مَآ أَسۡ‍َٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِلَّا مَن شَآءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ سَبِيلٗا﴾. (الفرقان، آیه 57)

بیان این نکته ضروری است که این سایت هیچ انحصار و تفرّدی را در کیفیت و نوع مطالب قائل نمی‌باشد و با کمال میل و استقبال، پذیرای سخنان و مقالات ارزشمند و قابل‌استفاده در راستای اهداف خود می‌باشد؛ هم‌چنین دست تمامی اندیشمندان و متفکّرین از تمامی ملل و ادیان را به گرمی و صمیمیّت می‌فشارد و تحقق اندیشۀ تکامل، صلاح، هدایت و ارشاد را برای همۀ افراد بشر و بنی‌نوع آدم آرزو می‌نماید.

﴿وَكَانَ حَقًّا عَلَيۡنَا نَصۡرُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ﴾. (الرّوم، آیه 47)

مِنَ اللهِ التّوفیقُ و عَلیهِ التُّکلان