آیا بین ماجرای سر به محمل زدن با «ما رأیتُ إلّا جمیلاً» تناقض وجود دارد؟
این قضیه را كه حضرت زينب سرشان را به چوبۀ محمل زدهاند چگونه توجيه مىكنيد؟ آيا اين قضيه با کلام ايشان که فرمودند: «ما جز زيبايى نديديم» منافات ندارد؟
هو العلیم
نمونه و مثال این قضیّه در میان سایر افراد نیز وجود دارد. چه بسا انسان به جهت مصلحت، اقدام به عملی نماید در حالیکه از انجام آن متألّم و ناراحت است. کسی که فرزندش را تحت عمل جراحی قرار میدهد و جزع و فزع و درد او را میبیند، چقدر قلباً و احساساً ناراحت میشود ولی از نظر عقلی و وجدانی راضی به این عمل خواهد بود. رضایت بر یک مسئله با ناراحتی و تالّم روحی منافاتی ندارد.