آیا داستان تیر در آوردن از پای امام علی با ماجرای بخشیدن انگشتر در نماز تناقض دارد؟
هیچ منافاتی بین این دو قضیّه وجود ندارد. در قضیّۀ اولی ـ که خارج نمودن تیر از پای آن حضرت است ـ انصراف تامّ روح و نفس از بدن و تعلّقات آن روی داده است و لذا درد را احساس نمیفرمود؛ نظیر این مطلب چه بسا در میان افراد عادّی هم رخ دهد؛ مادری که فرزندش در خطر مرگ قرار دارد او را برمیدارد و بدون توجه به مسائلی که برای او پیش میآید دیوانهوار او را به سمت بیمارستان میبرد و چهبسا در بین راه پایش به مانعی برخورد میکند و میشکند یا از جای خود در میرود و او اصلاً ملتفت نمیشود ولی پس از یکساعت که خطر رفع میشود تازه احساس درد و سوزش جانکاه از ناحیه پا برای او پیدا میشود؛ این به جهت انصراف نفس از بدن و توجّه آن به حیات فرزند است.
و امّا در قضیّۀ حاتم بخشی مسئله بالاتر از این است؛ یعنی امیرالمؤمنین علیهالسلام در آن حالت مقام جامعیّت توجّه به معبود را در عین التفات به جوانب داشتند و این مرتبه، بسی رفیعتر و عالیتر از تیر از پای در آوردن است.