انسان در مواجهه با عادت‌های بد همسر و اطرافیان خود چه وظیفه‌ای دارد؟

با عرض سلام و خسته نباشيد و آرزوى قبولى طاعات و عبادات؛

من دو سال است که ازدواج کرده‌ام و پس از چند ماه از ازدواج متوجّه شدم همسرم سيگار می‌کشد! طبق گفتۀ او قبلا هم سیگار می‌کشیده ولی توانسته بوده که آن را ترک کند. (او این موضوع را در خواستگاری به من نگفته بود) بعد از ازدواج به دلیل اختلافات فرهنگی و اجتماعی بین او و خانوادۀ من، او دوباره سراغ سيگار رفته! (او می گوید: من با مادر و پدر تو دارم زندگی می‌کنم و تو هیچ نقشی نداری و این به دلیل آن است که من در بیشتر امور حرف پدر و مادرم برايم اهميّت دارد) او سیگار می‌کشد و خانوادۀ من هنوز اطّلاعی ندارند!

پدر من یک پزشك است و من هنوز به خاطر اینکه آبروی او پیش خانواده‌ام نرود، این قضیّه را پنهان کرده‌ام؛ حتّی با خانوادۀ خودش هم در میان‌ نگذاشتم؛ در واقع امید دارم این قضیّه حل شود و او سیگار را ترك كند، پس نمى خواهم آبرویش را ببرم؛ ولی احساس می کنم به گونه‌ای او از این قضیّه سوء استفاده می‌کند! من نمی‌دانم چگونه باید با او رفتار کنم که درست باشد! (در واقع وقتی او سيگار ميكشد من واقعا احساس درماندگی دارم و نمی‌دانم چه عکس العملی نشان بدهم! از خانه بیرون بروم؟ … حتّی دربارۀ انجام رابطۀ جنسی با او شكّ دارم و نمی‌دانم کدام کار درست است.)

خدا می‌گويد: «تَعَاوَنُوا عَلَى البِرِّ وَ التَّقْوَى» من چگونه باید با او برخورد کنم؟ او می‌داند من از این کار متنفّرم، امّا به روی خودش نمی آورد! من واقعا نمی‌توانم یک آدم سیگاری را به عنوان «همسر» بپذیرم؛ اين در حالى است كه پدرم ما را تشويق به فرزنددار شدن می‌کند؛ من نمی‌خواهم پدر فرزندم یک آدم سیگاری باشد! در این مدّت هم احساس می‌كنم اعصابم ضعيف شده و واقعا نمی‌توانم مشكلم را حل كنم.