قیام توّابین و مسئله فدک
السلام عليكم و رحمة الله و بركاته.
احتراماً پاسخ چند پرسش ذیل را بفرمایید:
١. آیا افرادى كه بعد از شهادت حضرت امام حسين عليهالسلام از عملکرد خود پشيمان شده و سخت نادم گشتند و قیام توّابین را راه انداختند، مشمول رحمت خدا میشوند؟ با توجه به اینکه گناهِ تنها گذاشتن امام حسين عليهالسلام نابخشودنى بوده و اصل قيام هم به اذن و اجازه امام سجاد عليهالسلام نبوده است؟
٢. چرا وقتى حضرت صديقه كبرى فاطمه زهراء سلاماللهعليها براى فدک اقدام نمودند و خليفه از ايشان شاهد خواست، آنحضرت فقط اميرالمؤمنين عليهالسلام و امّ ايمن را به عنوان شاهد معرفى كردند؟ در آن موقعيت حساس، سلمان و ابوذر و مقداد رضواناللهعليهم كجا بودند؟
٣. آيا فدک ملک اختصاصى و شخصى حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیها بود ـ که هرگونه تصرفی که بخواهد در آن بنماید ـ یا ملکی بود که به جهت حکومت و سياست و ولايت اميرالمؤمنين به آنحضرت داده شده بود؟ به تعبير ديگر، جهت اعطاء این ملک توسط پيامبراكرم صلىالله عليهوآله چه بوده است؟ خلافت و ولايت و پشتوانه اقتصادى حكومت اميرالمؤمنين عليهالسلام يا صرفاً مال خصوصى حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعليها؟
1. هرکس در این دنیا پرونده خاص خود را دارد و دو نفر یک قسم نمیباشند. توّابین نیز افراد مختلفی بودند و هرکس موقعیت خاص خود را داشت.
2. علّت انتخاب این دو نفر این بود که اینها شاهد بخشیدن فدک از ناحیه رسول الله بودند؛ گرچه بقیه نیز اطّلاع داشتند.
3. فدک ملک خاص و غیر قابل قبض حضرت زهراء سلاماللهعلیها بوده است و حق تصرف در آن منحصراً در اختیار آن حضرت بوده است؛ البته آن حضرت فوائد آن را به مستمندان میدادند و حکومت جائره خلفاء صلاح ندید که قدرت اقتصادی در اختیار مخالفین خود قرار گیرد و لذا آن را غصب نمود.