با اضطراب و تشویشی که در اثر معاشرت با افراد ایجاد میشود چه باید کرد؟
مرحوم آقا در روح مجرّد مىنويسند كه سالک نبايد تشويش و اضطراب داشته باشد. حال آن حالتهاى نفسانى كه در معاشرت با رفيق و همسايه و… ايجاد میشود، تشويش حساب میشود؟ چه بايد كرد؟ لطفاً توضيح بفرماييد. متشكرم
آنچه که ایشان در کتاب روح مجرّد فرمودهاند، بدین جهت است که حرکت سالک به سوی تجرّد باید توأم با سکونت و ثبات و آرامش نفس باشد. طبیعی است توارد خاطرات و تخیّلات و توهّمات که ناشی از ارتباط با اهل دنیا و پرداختن به امور دنیوی و اشتغالات اهل دنیا در هر صنف و لباسی که هست، موجب اضطراب و تشویش نفس خواهد شد و او را از حرکت باز میدارد و متوقّف یا به عقب بر میگرداند. بنابراین انسان باید در این مسئله به طور جدّ تصمیم بگیرد و با هر کسی معاشرت نکند یا به حدّاقل برساند. و از سخن گفتن بسیار بپرهیزد و دل به سخنان و افکار دیگران نسپارد. و با کسی که احساس میکند ارتباط با او وی را به اضطراب و تشویش میاندازد، مراوده و معاشرت نداشته باشد.