کثرات واعتباریات - جلسه37

سخنران آیة اللَه سیّد محمد محسن حسینی طهرانی

تاریخ سخنرانی 1421/04/01

توضیحاتپرهيز از ورود در عالم كثرات و اعتباريات، شرح فقره: قلت :يا شريف! فقال: قل: يا ابا عبداللَه! ، 1 امام صادق عليه السلام تجلّي به جلوات نورانيّه پروردگار و تحلّي به حليۀ انوار الهي را از آثار عبوديت بيان مي‌كنند 2 حقيقت عبوديت چه مي‌باشد و چگونه انسان مي‌تواند اين حقيقت را در وجود خويش محقق كند 3 امام صادق عليه السلام به جهت رعايت دو امر بسيار مهم و حياتي عنوان بصري را از اينكه ايشان را به شريف خطاب كند منع مي‌كنند 4 چگونه امام سجاد عليه السلام در دعاي ابي حمزه ثمالي ارتكاب گناهان را به خود نسبت مي‌دهند با وجود اينكه ايشان داراي مقام ولايت كليه و عصمت مطلقه مي‌باشند 5 چگونگي توغّل انسان‌ها در عالم كثرات وتوهمات و جايگزين كردن امور اعتباري به جاي امور واقعي 6 امام صادق عليه السلام عظمت وجود پروردگار متعال و فقر وجودي خويش را در قبال او ادراك كرده است فلذا از اموري كه موجب تعظيم نفس مي شود منع مي‌كنند 7 انجام تكاليف ديني و عبادات در صورتي كه در بستر مناسب خود قرار گيرد تأثيرگذار و موجب رشد انسان مي‌شود و در غير اين صورت نفس عبادات موجبات بُعْد و دوري انسان را فراهم مي‌كنند 8 ذكر روايت بسيار دقيق و جالبي در ارتباط با يكي از انبياء مبني بر كيفيت نفوذ و فريب شيطان 9 امام صادق عليه السلام به عنوان بصري مي‌فرمايند: انتساب خود به القاب و مدائح بزرگ‌ترين ضربۀ مهلك و كارساز بر نفس و وجود شخص مي‌باشد 10 سخن مرحوم علّامه طهراني نسبت به شخصي كه قصد داشت ايشان را با لقبي در خور شايستگي مقام علمي و عرفاني ايشان خطاب قرار دهد