گروه پرسش اخلاق وعرفان
کدرهگیری 292
تاریخ ثبت 1439/02/15
علت آمدن بعضی کلمات غیر زیبا در مثنوی حضرت مولانا

با سلام و احترام همانطور که قبلها فرموده بودید که مثنوی ترجمه قرآن است و حضرت آقای قاضی نیز سالی چند بار دوره می نمودند و هر بار مطلب جدیدی یافت می نمودند . قرآن در بکار بردن الفاظ خیلی با ادب و جانب حیا را رعایت می نماید مثلا نزدیکی که در انگلیسی واژه مستقیم دارد را لامستم بکار میبرد و یا غایط و .....
در مثنوی مواردی که به نسبت حجم کل خیلی اندک است که از کلمات رکیک استفاده شده است و در کتاب تفسیر فیه ما فیه می خواندم که توجیه این مطلب این بوده که حضرت مولانا چون این اشعار را نزد پادشاهان وقت می خواندند نوعی توهین به ظالمان بوده است که البته با عقل ناقص بنده این توجیه با حکمت بالغه آن بزرگ جور در نمی آید و در داستان شخص لوتی که در حال لواط بود وقتی دستش به خنجر میرسد و جواب مفعول واقع شده را می بینیم چقدر حماقت و نفهمی در آن است که در حین دادن لواط به داشتن خنجر فخر می فروشد .
چون فهمم با این اندازه نیست که توجیه عقلانی برای این موضوع داشته باشم و هر بار که در مثنوی با این موضوع برخورد می کنم نمی توانم در ذهنم هضم کنم
لطفا دلیل استفاده از الفاظ رکیک را درمثنوی توضیح فرمایید.
هوالعلیم
البتّه باید توجّه داشت که زشتی این تعابیر به آن میزانی که فعلاً در میان جامعه وجود دارد، در آن زمان نبوده است چطور اینکه در زبان انگلیسی نیز برای این امور هم واژه های ناموزون و هم تا حدودی مناسب تر وجود دارد.