گروه پرسش اخلاق وعرفان
کدرهگیری 365
تاریخ ثبت 1439/02/15
علّت سستی در عقائد

سلام علیکم 1) مدتی است گرفتار شک در همه اعتقادات شده ام، و هر چه دعا می کنم مدتی درست شده و دوباره به همان ورطه می افتم. به کلام بزرگان، احادیث و خیلی از حرفهای حقی که قبلا خیلی راحت می پذیرفتم شک میکنم، هر چه فکر میکنم علت پیدایش این حال را نمی یابم، خواهش می کنم بفرمایید برای رفع آن چه باید کرد؟
2) آیا با بزرگان و اولیا میتوان شوخی کرد یا بی ادبی است و آفت سلوک؟ 
هوالعلیم
1 التزام به دستورات شک را زایل می کند و سستی در آنها باعث رکود و تردید می گردد.
2 شوخی در محدودۀ متعارف و طبیعی آن اشکالی ندارد.