مراقبه

بسم الله الرحمن الرحیم. سلام علیکم این حقیر دارای مشكلی هستم که مدت زیادیست گریبانگیرم گشته است.اکنون که در مرز ٤٠سالگی هستم به این مسئله واقف شدم که متاسفانه نمی توانم حضور قلب در نماز و عباداتم داشته باشم با وجود تلاشهاى بسيار، مطالعه كتب علامه،مراقبه و توسل به حديث كساء باز هم عاجز شدم. مخصوصا در نمازهایم . همچنین افکاری مغشوش که گاها بدون زمینه قبلی از ذهنم می گذرند که بسیار بد هستند.شديدا از درون احساس فشار ميكنم و نفس اماره را با تمام وجود در خود حس مى كنم كه تمام درونم را تیره میکند و مرا مجبور می كند از عجز گريه كنم اكنون بسيار مستاصل و درمانده شده ام بعد از ٤ سال آشنایی با این مکتب و آگاهی نسبت به وظایفم و عدم موفقیت در ورود به وادی طریقت احساس می کنم
كه حجت بر من تمام شده و خود را در حال هلاكت مى بينم با اين وجود اميدم به رحمت و بخشايش خداست .از شما نيز به عنوان يك استاد راهنمايى ميخواهم.