تاریخ شمسی و قمری
همانطور که توضیح این مسئله قبلا داده شده است، اصل و اساس در تاریخ طبق نصوص اسلامی قمری است و نه تنها ملّت شیعه که تمام ملل اسلامی باید اساس تاریخ خود را به قمری تغییر دهند چنانچه امروزه در برخی از کشورها از جمله عربستان سعودی این مسئله رعایت میشود و هیچ مشکلی برای آنان پیش نمیآید. مثلا چه اشکالی دارد در وعدهها و مجالس و قراردادها مانند عبادات همه از تاریخ قمری استفاده کنند؟ آیا این مطلب خود به ایجاد وحدت بین دول اسلامی کمک نمیکند و موجب انس و الفت بین جمیع آحاد مسلمین در سراسر عالم نمیگردد؟ و همه امّت اسلامی را در هر نقطه از نقاط ارض مانند مسلمانان آمریکا و اروپا و آفریقا و اقیانوسیّه و چین و چچن و آذربایجان و خاورمیانه و غیره را بر سر یک سفره جمع نمیکند؟
امّا در اینجا نکتهای هست که باید بدان توجه نمود و آن اینکه تاریخ قمری به واسطه اختلاف بقاع زمین همیشه یک روز در اختلاف است. مثلا در خود ایران ممکن است نواحی غرب ایران با نواحی شرق آن مانند مشهد و بیرجند و غیره مختلف باشند و نیز نسبت به سایر بلاد دنیا این اختلاف واضح تر است، چنانجه در تاریخ شمسی نیز چنین است. مثلا در آمریکا تاریخ با خاورمیانه متفاوت است و این یک امر طبیعی است. و از آنجا که بعضی از امور امروز با تاریخ دقیق باید ملاحظه شود نه با حدس و تخمین. زیرا در تعیین تاریخ قمری ملاک بر رؤیت ماه است نه بر تقویم منجّم. فلذا در تعیین مواعد و قراردادها با مشکل مواجه خواهیم شد و طبیعتا برای رفع این مشکل چارهای جز پذیرش یک تاریخ دقیق با چرخش خورشید شکل گیرد در ارتباط با دُوَل دنیا و نیز امور مشخصه کشور نمیباشد که همان تاریخ میلادی جهت رفع این محذور کفایت میکند چنانچه این مسئله در بعضی از کشورهای اسلامی متداول است. بنابراین تاریخ رسمی کشور و همه کشورهای اسلامی تاریخ هجری قمری خواهد بود و برای رفع نیاز به تاریخ میلادی نیز میتوان استناد نمود.