اگر همه کارها دست خداست، آيا انسان در ذلت و عزّت خود نقشى دارد؟
آيات (تُعِزُّ مَن تَشاء و تُذِلُّ من تشاء) يا (ترزقُ من تشاء بغير حساب) نشان مىدهد كه خداوند به هركس كه بخواهد عزّت عطا مىكند و هركس را كه بخواهد در ذلت مىنشاند. همچنين آيه (ان الحكمُ إلاَّ لله) نشان مىدهد كه جز حكم خدا حكمى نيست. در اين ميان «بنده و عبد» چه نقشى دارند؟ آيا انسان در ذلت و عزّت خود نقشى ندارد؟
هو العلیم
این آیات حاکی از آن است که فعل و اراده بشر خارج از حیطه قدرت و مشیّت حق نیست و اگر فردی به عزّت یا ذلّت رسید در محدوده اراده و قدرت پروردگار این مسئله تحقق پیدا کرده است حال چه فرد نقشی در این عزّت و ذلّت داشته باشد یا نداشته باشد و دخالتی در رزق داشته باشد یا خیر، ولی آیات دیگری هست که حکایت دارد اراده بشر در سرنوشت او قطعاً موثّر است مانند «انّ الله لا یغیّر ما بقوم حتّی یغیّروا ما بانفسهم» و با ضمیمه این گروه از آیات با آیات مذکوره اراده واحده و مشیّت واحده را چه از ناحیه پروردگار و چه از ناحیه بندگان مشاهد میکنیم.