عرفان چیست؟

عرفان به معنای شناخت حقیقی و واقعی ذات حضرت احدیت است؛ شناختی که نه از روی تفکر و تأمل و کتاب و مطالعه، بلکه به واسطه شهود قلبی و تجلّی ذات حضرت حق صورت پذیرد و عارف در این شناخت فقط یک حقیقت را مشاهده کند و یک وجود را در عالم هستی مشاهده کند و همه موجودات را تجلی ذات او ببیند و غیر او را مؤثر در عالم وجود نداند و اگر بخواهیم تعریفی جامع از معنای عرفان ارائه دهیم باید به کلام امیرالمؤمنین علیه السلام به کمیل‌ابن‌زیاد که از حقیقت و نفس الامر و سرّ عالم وجود سؤال کرد تمسک جُست.