نحوه کنترل عصبانیت و برخورد با خانواده

مرحوم والد رضوان الله علیه در کتاب روح مجرد مطلبی از حضرت سید هاشم حداد قدس الله سره در این باره نقل می کنند، آن‌ را مطالعه فرمائید.

به طور کلّی عصبانیّت عبارتست از عدم توقّع انسان نسبت به وقوع یا عدم وقوع مطلبی که به نحوی از انحاء به شخص بر می گردد و حال یا به جنبه دنیوی و مادی انسان است و یا به معتقدات و باورها و انگیزه های معنوی او، طبیعی است انسان باید نسبت به عدم توقّع او نسبت به مسائلی معنوی واکنش نشان دهد. مثلا اگر عائله او کار انجام دادند که برای حیات معنوی آن ها مضرّ باشد و اما چنانچه مطلب غیر متوقّع ناشی از نسیان و یا عدم توجه یا اشتباهی که در بیان عرف و مردم قابل اغماض و بخشش است، باشد انسان باید در این موارد به جای اینکه خود را درگیر این قضیه فرض کند، به عنوان قاضی و از خارج به آن نگاه کند. «[إِنَّ] الَّذِينَ [اتَّقَوْا] إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا»