آیا مراجعه به دعانویس با اراده خداوند منافات دارد؟
آیا اینکه میگویند: «بخت کسی را بستند» صحت دارد؟ اگر صحّت دارد، برای مقابله با آن باید چکار کرد؟
به نظر من، خودِ خداوند در اين امور كفايت مىكند؛ پس چرا بايد به گفته مردم عامه، برای باز کردن بختِ خود به دنبال دعانویسانی برویم که نمیدانیم تا چه حد قابل اعتماند؟
اصلا اگر این امور صحیح باشد، یک شبهه به وجود میآید و آن اینکه: چرا کسانی که دعانویس خوب سراغ دارند باید در خوشی، كمال و راحتى باشند ولی آنهایی هم که دعانویس ندارند باید در بدختی دست و پا بزنند؟! آيا خداوند چنین چیزی را میپسندد؟ آيا خودِ خدا کارى نمىكند كه بختِ بستۀ کسى را بدون مراجعه به دعانویس باز کند؟!
به طور کلّی دعانویسی تا چه حد حقیقت دارد؟ اینکه میگویند: «کسی بچهدار نمىشد تا اینکه با رفتن به پیش دعانویس، مشكلش حل شد» تا چه حدّ صحیح است؟
اگر هر فردی براى هر كارى پيش دعانويس برود و مشكلش حل شود، پس خداوند و اراده او چگونه تفسیر میشود؟ آيا در حق كسانى كه اصلاً اين طور افراد را نمىشناسند ظلم نمىشود؟
اينها سؤالات من است؛ ممنون مىشوم اگر جواب قانع كنندهاى به من بدهيد؛ چون من اميدم فقط و فقط به خدا بوده و هست و خواهد بود.
باید توجّه داشت که اراده و مشیّت خداوند بر هر چیزی قاهر است و اعتقاد به اینکه این امور میتواند از اراده و خواست پروردگار جلوگیری کند، اثبات عجز و ناتوانی در ذات پروردگار است «و هو القاهر علی کلّ شیء»؛ پس به خداوند توکّل کنید و ذهن خود را از این مطالب پاک کنید و به حرفهای این و آن گوش ندهید.