شکست در ازدواج
بسم الله الرحمن الرّحيم. السلام علیکم و رحمة الله و برکاته. بنده در سن ٢٠سالگى با شيخى كه متظاهر به عرفان و صلاح بود و به خیال خودش اهل خدا بود مرتبط شدم و آنچنان ظاهرش و تظاهرش قوى بود كه من با شرايط سن خودم نمى توانستم فريب نخورم چون جوان و بى تجربه بودم، حرفهاى خداييش را گوش مى كردم. البته نسبت به من مهربانیهایی هم داشت. تا اینکه با مشورت او ازدواج کردم و او در امر ازدواج من از نظر معنوى و پشتيبانى باطنى دخالتى تام داشت. من با اتكاء به خدا و ولايت، بدون درنظر گرفتن شكل و شمايل ظاهرى خانم و سایر شرایط، ازدواج کردم ولی الان می بینم که در ابعاد زیادی از زندگی شکست خوردهام. در سال اول ازدواج، همسرم حامله شد و راه بازگشت به كلی براى من مسدود شد. الان هيج ميلی به همسرم ندارم با اجبار و اکراه با زندگی بازی می کنم و ادا در می آورم و به دروغ به همسرم می گویم دوستت دارم و بالطبع به گناه روی آورده ام. و خودم را در گناه کردن موجه می دانم. دیگر خسته شده ام. اما از عواقب آخرت و شقاوت مىترسم.
با آرزوى سلامتى براى شما، نظر حضرتعالى براى حال من و راه حل براى ترک گناه چيست؟ آیا منتظر ظهور امام زمان باشم یا راه دیگری براى من وجود دارد؟
با آرزوى سلامتى براى شما، نظر حضرتعالى براى حال من و راه حل براى ترک گناه چيست؟ آیا منتظر ظهور امام زمان باشم یا راه دیگری براى من وجود دارد؟
هو العلیم.
البته بدیهی است که جدا شدن از همسرتان هم به خاطر خود او و هم به خاطر بچه صحیح نیست و در این مسئله نیازی به انتظار ظهور نیست و گناه هم برای انسان آثار نامطلوب بجای میگذارد. خداوند برای هر مشکلی راهی قرار داده است.