سند و اعتبار حدیث قدسی «کنت کنزاً خفیاً» چیست؟
بذل محبت فرموده توضيح و بيانى در مورد سند روايت شريفه و كريمه «كنت كنزاً خفيّا فاحببت ان اعرف» بفرمایید.
هل يجوز التمسك و الاستدلال بها كما هو دأب العرفاء الشامخين و كيف الاستدلال على العوام الذين قالوا بضعف سندها؟
و من الله التوفيق.
این مطلب و این عبارت نیازی به تحقیق درباره سند و انتساب آن به معصوم علیهالسلام ندارد؛ بلکه مطلبی است عرشی که مبیّن به برهان و نیز مویّد به شهود است.
بر اساس قاعده متین و اجتنابناپذیر وحدت وجود و اصالت وجود و بسیط الحقیقه کلی الاشیاء و صرافت وجود، وجود بالصّرافه حضرت حق در ذات خود جامع جمیع کمالات خود بوده و هیچ کمالی از خارج دریافت نکرده است؛ بنابراین ظهور آن وجود و بروز حقیقت در قالبهای امکانی به معنای ابراز و اظهار آثار و خواصّ و فضایل آن میباشد. برای توضیح این نکته مثالی میزنیم: اگر شما یک خطّاط و یا نقّاش بسیار زِبَردست و ماهر را در نظر بگیرید که قادر بر نوشتن و رسم خطوط بسیار زیبا و مناظر بسیار اعجابانگیز میباشند، ولی این هنرمندان تا هنر خود را در خارج به واسطۀ نوشتار و یا نقش مناظر ظاهر نکنند، آن حقیقت مخفی در نفس آنها هیچگاه به ظهور نخواهد رسید. وجود حضرت حق هم به همین کیفیت است؛ بنابراین این روایت گرچه از نظر سند طبق مبانی متعارف آنچنان روشن و موثوقٌبها نمیباشد، ولی نفس ترکیبِ کلمات، حکایت از انتساب آن به مبدء وحی دارد چون عین مبانی حکمی و عرفان شهودی میباشد.
نکتهای که باید متذکّر شد اینست که مشکل و گرفتاری این افراد در این حدیث، آیا فقط سند آن است یا مفهوم آن؟ اینگونه افراد چرا در احادیث متقن و موثّق از معصومین علیهم السلام درباره حقائق توحیدیه سکوت میکنند درحالیکه آنها همین مفهوم این حدیث را به اشکال مختلفه بیان میکنند؟