هدف از خلقت انسان
سلام. مدت زیادیست که دچار سردرگمى عجيبى شدم. هرچه به كارها و رفتارها و حتى آخرت فكر مىكنم احساس مىكنم كه عملى بيهوده است و يا خلق دنياى باقى نمىتواند فقط به حسب پاداش يا مجازات يا دادن جزای اعمال دنیای فانی باشد که اگر هم اینگونه بود احساس من بر این است که بازهم به یک نقطه ی صفر میرسیم. در واقع در بسیار کارهایم احساس پوچی و بیهودگی میکنم. آیا هدف از خلق انسان زندگی کردن است؟ آيا انسان براى تجربه كردن آفريده شده؟ هدف ايجاد انسان آيا والا تر از اين ها نيست؟؟ بعيد است خدایی که چنین دنیایی را خلق کرده هدفی بزرگ تر نداشته باشد ... و مسالهی دیگر اینکه در خواندن نماز و روزه گرفتن نیز شک کردهام و هدف را گم کرده ام. چگونه میتوانم خود را قانع کنم که این اعمال برای بهقرب خدا رسيدن مفيدند. در واقع هدف از پرستش خدا فقط كسب فضيلت وقرب الهيست .. ؟؟ در غير اينصورت هدف چيست؟ لطفا مرا در مسايل فوق راهنمايى كنيد. با تشكر.
هو العلیم.
مشخّص است که هدف از خلقت انسان رسیدن به مرتبه تکامل او است مثل هدف از خرید چوب و آهن برای نجار و آهنگر ساختن تیر و کمد و صندلی و صنایع دیگر است و کمال انسان به معرفت پرودگار است نه معرفت کتابی و مغزی بلکه نفسی و قلبی و شهودی و تمام عبادات برای رسیدن به این نقطه است.