مراقبه با وجود مشکلات خانوادگی و اجتماعی
سلام علیکم
لطفاً حضرتعالى نظرات خود را در مورد مسائل زیر بیان بفرمائید:
١. نداشتن تلویزیون در منزل.
٢. اگر فردی داشت و با حضور در منزلش حاضر بر خاموش كردن آن نشد، چه بايد كرد؟
٣. در صورت جواز در مسئله، تاثير منفى آن بر روى روح خود و بالخصوص اطفال چه میشود؟
٤. عدم شركت در مراسم جشن اقربا به علت حرمت موسيقی.
٥. عدم شرکت در مراسم اربعين اقربا.
٦. چگونكى شركت در ميهمانىها با سفرههاى مختلط؟
٧. چگونگی شرکت نکردن در مراسم افطاری اکثر اقربا، با توجه به از دست رفتن حالات و روحیات خوش انسان؟
٨. چگونگى شركت اطفال در مهدکودک، پیش دبستانی، دبستان و .... كه نوعا در تعليمات از موسیقی استفاده میشود؟ و هزار و یک مسئلۀ دیگر مانند تدریس اساتید مرد در کلاسهای بانوان و ..... که در همگی مسائل فوق، اگر حکم بر حرمت باشد باید چه کرد؟ آیا راهی جز هجرت به شهرهایی خاص مانند قم و رفت و آمد با انسانهایى با چنين تفكراتى میماند؟ آيا میشود هم با اقربا رفت و آمد داشت و هم دين خود را حفظ نمود که بسیار بسیار برای شرائطی مانند بنده مستبعد مینماید؟ و مسئلۀ اصلى اينجا است كه حقیقتاً افرادی نوسفر مانند بنده که خود با خود هزاران مشکل دارد تا از گردنههای پیچ واپیچ حرص و هوای نفس بگذرند، چگونه میتوان این گونه مسائل را نیز مدیریت کرد؟ که گاهی مصداق "چو بید بر سر ایمان خویش لرزانم" می شویم! ولی اطرافیان نه اینکه ممد و کمک حال باشند، بلکه هر يک باری سنگینتر میگذارند که انسان مسیر هدایت خود را بالكل گم کرده و تحت فشارهاى نفس خويش و فشار اطرافيان راهمانده میشود. در خاتمه از حضرتعالى بالخصوص و جداى از تمامى مطالب حقّه و ارشاداتی كه فرمودهايد، به خاطر مسئلۀ شناخت و تفهيم مقام امام كه براى بنده بسيار محيى و تكاندهنده بود و بالکل شناختم را نسبت به مقام و شأن امام دگرگون نمود، تشکّر میکنم. التماس دعا
مطالبی که در این سؤالها بدان اشاره شده است، همگی به یک نقطه و ریشه باز میگردد، و آن میزان اهتمام و شناخت انسان نسبت به مآل و سعادت خویش است.
اگر این نکته روشن گردد، انسان خود برای حلّ این مسائل به دنبال چاره خواهد افتاد. و در غیر این صورت از این دست چه باید کردها، بسیار خواهد بود.