صیغه محرمیّت برای راحتی در ارتباط فامیلی چه حکمی دارد؟

با عرض سلام و تقديم احترام
بنده داری دوستی هستم که ده سال سابقه آشنایی با او را داشته ام . اما پس از بچه دار شدنمان به دلیل نیاز بچه ها به هم و نیز رابطه عاطفی و شغلی همسرانمان به یكدیگر ارتباطهای خانواد گی ميان ما بسیار پر رنگ شد و الحمدلله صمیمیت شکل گرفت. اما به دليل ارتباط هاى زياد، شب نشينى ها، مسافرتها و .. احساس گناه زیادی میکنیم و از همان ابتدا به فکر چاره افتادیم تا با ايراد خطبه عقد موقت میان دختران و همسرانمان ، میان ما و همسر دیگری محرمیت ایجاد گردد (به صورت محرمیت مادر زن و داماد) تا شاید از این طريق دغدغه هايمان در مورد رسيدن صداى خنده به نامحرم يا حرف زدن ها وبحث كردن ها و ... برطرف شود. همسرانمان نيز با شرط حفظ حجاب همیشگی طبق روال قبل به این کار رضایت داده اند. اما سوال این است که آیا این کار به لحاظ شرعی و نیز به لحاظ تقوایی درست است؟ آیا مشكلی در نسل آينده به وجود نخواهد آورد؟ واگر دخترانمان نه الان كه چهار ساله اند ونه در آينده متوجه اين مسئله نشوند وتنها ولی آنها اجازه جاری شدن عقد را بدهد، عقد صحيح خواهد بود؟ و آیا حداقل زمانی براى عقد موقت وجود دارد؟ (مثلا ١ دقيقه كافيست؟!)