سؤال در مورد اجازۀ اجتهاد آقای خویی به مرحوم علامه طهرانی

چنان‌چه توضیحات کافی در این‌باره ارائه فرماييد ممنون می‌شوم: مكرّراً می‌خوانيم و می‌شنویم که مرحوم آقای خویی بسیار به علميّت مرحوم علّامه طهرانی معتقد بوده‌اند و فرموده‌اند که: «اگر در نجف بمانند، بعداز ایشان هيچ‌کس دربارۀ مرجعیّت ایشان بحث و اشكال نخواهد نمود و همه بر روی ایشان اتّفاق نظر خواهند داشت»؛ وقتى بررسى می‌كنيم می‌بينيم كه مرحوم آقاى خويى به مرحوم علّامه طهرانی اصلاً اجازۀ اجتهاد نداده بودند! چگونه اين دو مطلب قابل جمع است؟!

متن اجازۀ آقای خویی به علّامه طهرانی به نقل از نرم‌افزار اکسیر سعادت، بخش مراسلات:

الف‌ ـ متن اجازۀ روايى آقاى خويى به ايشان: «و بعد جناب مستطاب ملاذ الأنام، عماد الأعلام، رکن الإسلام و المسلمین آقای آقاسیّد محمّدحسین لاله‌زاری که مدّت مدیدی از عمر شريف خود را در تحصيل علوم دينيه و معارف حقّۀ الهیه در نجف اشرف و در غير آن صرف نموده و بحمداللَه دارای مراتبی از علم و فضل و کمال و تقوا و ورع گردیدہ است …»؛ نکتۀ قابل توجّه: فرموده‌اند «مراتبی از علم و فضل» و واضح است که حتّی تلویحاً اشاره به اجتهاد ندارد و بعضاً در اجازات روايى و حسبيه اين‌گونه تعبير آورده می‌‌شود.

ب ـ متن اجازۀ اجتهاد آقاى خويی به ايشان به‌نقل از نرم‌افزار مذکور که در نرم‌افزار مذکور تصریح به اینکه مفادش اجازۀ اجتهاد است نموده‌اند: «و بعد فانّ جناب الفاضل العلّامة، ركن الإسلام السيّد محمّدحسين الطهرانىّ ممّن اتعب نفسه مدّة طويلة فى تحصيل العلوم الدينيّة و التّحلى بالأخلاق الحميدة و قد حضر أبحاثى الّتى القيتها على طلّاب الحوزة العلمية الأفاضل و قد اهتمّ دام فضله بتنقيحها و تحريرها حتّى بلغ بحمد اللَه تعالى و حسن توفیقه درجة سامیة من العلم و العمل …»؛ نکات قابل توجّه: مشخّص است که این متن هیچ‌گونه اشاره‌ای به اجتهاد مرحوم علّامه طهرانی ندارد، فقط دلالت بر این دارد که ایشان شخص فاضلی بوده که در درس شرکت می‌نموده و تقریرات را نوشته است؛ نکتۀ دیگر اینکه تاریخ اجازۀ روایت سال ١٣٧٧ قمری است، لکن تاریخ این متن سال ١٣٨٠قمرى می‌باشد، بنابراین آیا مرحوم آقاى خویی به علّامه طهرانى اجازۀ اجتهاد داده بودند؟