پاسخ به ۳ پرسش بنیادین؛ آیا «خالی کردن ذهن» در سیر و سلوک خطرناک است؟
بسماللهالرحمنالرحیم.
حضرت آیتالله حسینی طهرانی، سلامعلیکم؛
چند سؤال داشتم که خدمتتان مطرح میکنم:
۱. آیا خالیکردن ذهن از هرگونه فکر و خاطرهای در تمام شبانهروز (یا تا حد توان انسان)، روش مورد تأییدی است و خطری برای سالک در پی ندارد؟ بهاعتقاد بنده، زیربنای سلوک، تسلط بر ذهن است.
۲. رابطۀ «توحید افعالی» با «اختیار» چیست؟ چگونه ممکن است موجودِ ممکنالوجودی که استقلالِ وجودی ندارد، دارای اختیار باشد؟ تصور من این است که انسان مجبور است؛ اما از آنجا که نمیداند خداوند چه سرنوشتی برای او رقم زده، باید تلاش کند و ضمناً بهعنوان یک شخص موحد، باید تسلیم خواست خدا باشد. وقتی جسم، روح، اراده و تمامیتِ زندگی ما مخلوق خداوند است، چطور ممکن است ما «مختار» باشیم؟
۳. بنا بر مسئلۀ «وحدت وجود»، آیا میتوان گفت هر کلام حقی، در واقع کلام خداست؟
هوالعلیم.
1. اشکال ندارد.
2. اختیار ما نیز خودْ فعلی است از افعال که اِعطاء پروردگار است؛ پس منافاتی با توحید اَفعالی ندارد.
3. بلی، هر کلام حقی از ناحیۀ خدا است.
1. اشکال ندارد.
2. اختیار ما نیز خودْ فعلی است از افعال که اِعطاء پروردگار است؛ پس منافاتی با توحید اَفعالی ندارد.
3. بلی، هر کلام حقی از ناحیۀ خدا است.