گروه پرسش اعتقادات
کدرهگیری 2027
تاریخ ثبت 1439/02/15
اختصاص لفظ امام به معصوم علیه السلام

سلام علیکم
حضرت علامه طهرانی قدّس اللَه نفسه الزکیّه در جلد دوم از نور ملکوت قرآن قبل از اسم جناب قطب الدین راوندی عبارت "شیخ و امام" را به کار می برند. این مسأله برای بنده سؤال شده است، چراکه ایشان در جای دیگر گفته اند به کار بردن لفظ "امام" برای علمای شیعه مرسوم نبوده است.
سؤال دیگر اینکه آیا مطالبی که اولیای الهی در کتب خود می آورند(خصوصاً کتب علامه یا فرضاً فتوحات مکیّه) با توجه و استناد به علوم بشری زمانشان است (چه علوم مادی و چه فلسفه و حکمت) و قابل تأمل و بررسی هستند یا اینکه مطلب به شکل دیگریست؟
بسیار متشکرم
هوالعلیم
مرحوم والد قدس اللَه سره در جلد هیجدهم امام شناسی اثبات می کنند که در فرهنگ شیعه مرسوم نبوده است که لفظ امام را بر غیر معصوم علیه السلام بکار ببرند البته ممکن است در برخی موارد استثنائاً چنین تعبیری وجود داشته باشد و این نه از جهت جواز بلکه از روی عدم فهم صحیح و مسامحه اتفاق افتاده است. و تعبیر مرحوم آقا بر اساس همان شهرت بوده است.
و اما سؤال دوم عرض می شود:
مطالب اولیای الهی گاه مستند به علوم و ادراک زمان خویش است که البته بر حسب میزان تکامل علمی و تجربی هر عصری متفاوت است. ولی بسیاری از آن مطالب ربطی به علوم عصر ندارد مانند معارف وحیانی و مطالب فلسفی و عرفانی و مسایل فقهی و غیره و این مطلب نه تنها به اولیای الهی مربوط نمی شود بلکه در سایر افراد نیز مسئله ممکن است از این قبیل نباشد.