عنوان بصری

کثرت طلبی وفخر فروشی (تعداد جلسات: 4)

پدیدآور آیت‌اللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

توضیحاتادامه شرح فقره: فَإذَا أكرَمَ اللَه العَبدَ بِهَذِهِ الثّلَاثَةِ هَانَ عَلَیهِ الدُّنیا و إبلیسُ و الخَلقُ: وَلَایطلُبُ الدُّنیا تَفَاخُرًا و لَا تَكاثرًا از حدیث شریف عنوان بصری امام صادق علیه السلام

تاریخ سخنرانی1425/05/29

توضیحاتاعتدال در زندگی دنیوی، محور سخنان حضرت آیت‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی در شرح سفارش امام صادق درباره تفاخر و تکاثر است. سخنران ابتدا فرق میان داشتن فضیلت و فخرفروشی، و نیز تفاوت فراوانی با زیاده‌طلبی را توضیح می‌دهد. روایت پذیرایی ساده آقای حداد نشان می‌دهد که آسان گرفتن دنیا چگونه با شکر نعمت همراه می‌شود. سپس بحث به ارزش زندگی دنیوی می‌رسد. از دید سخنران، دنیا فرصتی برای به کار گرفتن استعدادهاست و آنچه اهمیت دارد عمل به وظیفه در همین فرصت است. در بخش پایانی، نیاز واقعی و تشخیص عقلایی معیار بهره‌گیری از امکانات قرار می‌گیرد. نمونه تغذیه و تأکید بر استواری ساختمان روشن می‌کند که اعتدال با رسیدگی به بدن و درست انجام دادن کار مردم سازگار است. خواننده از این مسیر می‌فهمد که مرز بهره‌گیری و زیاده‌طلبی در هدف و تناسب کار با نیاز قرار دارد.

تاریخ سخنرانی1425/06/13

توضیحاتدنیاطلبی از کجا آغاز می‌شود و چگونه می‌توان از مال و موقعیت در مسیر بندگی استفاده کرد؟ حضرت آیت‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی بحث را با سخن امام صادق علیه‌السلام درباره سپردن تدبیر به خدا، امانت دیدن دارایی و انجام تکلیف آغاز می‌کند. سپس با مقایسه رفتار کسانی که وظیفه خود را انجام می‌دهند با کسانی که در انتظار اقبال مردم می‌مانند، فرق میان مصلحت واقعی و توجه به ظاهر را نشان می‌دهد. از اینجا معنای طلب دنیا روشن می‌شود: استفاده از امکانات زندگی با سیر و سلوک سازگار است، اگر انگیزه آن خودنمایی و تثبیت موقعیت نباشد. روایت‌هایی درباره مسئولیت در حکومت و پذیرش مال، این معیار را در تصمیم‌های دشوار نشان می‌دهند. در پایان، درخواست پادشاهی حضرت سلیمان نمونه‌ای است که روشن می‌کند برخورداری از قدرت، وقتی عطای خدا و در خدمت تکلیف دیده شود، به‌خودی‌خود مانع بندگی نیست.

تاریخ سخنرانی1425/06/27

توضیحاتتفاخر به داشته‌ها چگونه با نگاه توحیدی ناسازگار می‌شود و پذیرش مسئولیت اجتماعی چه تفاوتی با قدرت‌طلبی دارد؟ حضرت آیت‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی بحث را از خودنمایی در عبادت و ضرورت پنهان داشتن حالات معنوی آغاز می‌کند و نشان می‌دهد که نفس می‌تواند پشت رفتارهای ظاهراً پسندیده پنهان شود. سپس با بررسی انگیزه پذیرش حکومت، تفاوت عمل به تکلیف و جست‌وجوی موقعیت برای خود را توضیح می‌دهد و تزکیه نفس زیر نظر راهنمای آگاه را شرط مصون ماندن از فریب قدرت می‌شمارد. داستان حضرت سلیمان، نسبت دیدن نعمت از خدا، درخواست حکومت و تسلیم بودن به خواست پروردگار را روشن می‌کند. در پایان، توصیه‌های ماه رجب همین بحث را به مراقبه عملی پیوند می‌دهد و بر کاهش پراکندگی ذهن، آرامش قلب و سپردن اراده خود به خدا برای دریافت فیض بیشتر تأکید می‌شود.

تاریخ سخنرانی1425/07/19

توضیحاتتفاخر به علم و سلوک زمانی شکل می‌گیرد که انسان نعمت‌های الهی را حاصل استقلال خود بداند و برای خویش امتیازی بر دیگران بسازد. حضرت آیت‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی با تکمیل بحث حضرت سلیمان، تفاوت پیشنهاد دادن برای حکومت و تسلیم بودن در برابر اراده خدا را توضیح می‌دهد. سپس به غرور علمی می‌پردازد و همراهی دانش با بردباری، احترام به مخاطب و خودداری نکردن از آموزش را نشانه نگاه درست به علم معرفی می‌کند. بحث از اینجا به هدایت می‌رسد که خود بخششی الهی است و نمی‌توان با انجام دستورات، خدا یا استاد را بدهکار نتیجه دانست. نمونه‌های رفتار شاگردان نشان می‌دهد که احساس نزدیکی به بزرگان چگونه ممکن است به توقع و اعتراض تبدیل شود. پایان گفتار بر شکر نعمت هدایت، مراقبت از خودبینی و مسئولیت بیشتر نزدیکان در رعایت دیگران تأکید دارد.