/ 2

استيذان طائفه جنّ از سيّد الشّهداء براى كارزار، و بيان حضرت در جواب ايشان‏

1
  •  

  •  

  •  

استيذان طائفه جنّ از سيّد الشّهداء براى كارزار، و بيان حضرت در جواب ايشان‏

2
  • استیذان طائفه جنّ از سید الشّهداء براى کارزار، و بیان حضرت در جواب ایشان‌

  • آیة اللَه شوشترى أعلى اللَه مقامه آورده است که: چون حضرت امام حسین علیه السّلام به سوى مدینه سیر مى‌کرد و گروه جنّ به حضورش مشرّف شدند، حسین علیه السّلام مرثیه خوانى مى‌کرد و مستمع فقط آن دسته بودند. و شرح آن بدینگونه مى‌باشد که: هنگامیکه دستجات مسلمان جنّ به نزد وى آمدند و گفتند: یا سَیدَنَا! نَحْنُ شِیعَتُک وَ أَنْصَارُک، فَمُرْنَا بِأَمْرِک وَ مَا تَشَآءُ! وَ لَوْ أَمَرْتَنَا بِقَتْلِ کلِّ عَدُوٍّ لَک وَ أَنْتَ بِمَکانِک، لَکفَینَاک‌ ذَلِک!

  • «اى سید و سالار ما! ما شیعیان و یاران تو هستیم، هر چه مى‌خواهى به ما امر کنى امر کن! و اگر ما را امر نمایى به کشتن جمیع دشمنانت، هر آینه ما تو را در این امر کفایت مى‌کنیم در حالیکه تو بر سر جاى خودت باقى بوده باشى و تکان هم نخورى‌»!

  • جَزَاهُمُ الْحُسَینُ عَلَیهِ السَّلامُ خَیرًا وَ قَالَ لَهُمْ: أَوَ مَا قَرَأْتُمْ کتَابَ اللَه الْمُنْزَلَ عَلَى جَدِّى رَسُولِ اللَه صَلَّى اللَه عَلَیهِ وَ ءَالِهِ:

  • أَينَمَا تَكونُوا يدْرِككمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كنتُمْ فِى بُرُوجٍ مُّشَيدَةٍ؟ 1

  • «پس حسین علیه السّلام آنها را به جزاى خیر پاسخ داده و فرمود: آیا نخوانده‌اید کتاب خدا را که بر جدّم رسول اللَه صلّى اللَه و علیه و آله نازل شده است: هر کجا بوده باشید، مرگ شما را در مى‌گیرد و گرچه در قلعه‌ها و قصرهاى مستحکم باشید!»؟

  • و خداوند سبحانه مى‌فرماید: لَبَرَزَ الَّذِينَ كتِبَ عَلَيهِمُ الْقَتْلَ إِلَى‌ مَضَاجِعِهِمْ.2

  • «تحقیقاً کسانیکه در سرنوشتشان کشته شدن آمده است، به سوى خوابگاهها و فرودگاههاى خودشان ظاهر و بارز خواهند گشت.»

  • وَ إذَا أَقَمْتُ بِمَکانِى فَبِمَاذَا یبْتَلَى هَذَا الْخَلْقُ الْمَتْعُوس وَ بِمَاذَا یخْتَبَرُونَ؟! وَ مَنْ ذَا یکونُ سَاکنَ حُفْرَتِى بِکرْبَلَا؟ وَ قَدِ اخْتَارَهَا اللَه یوْمَ‌ دَحَى الارْضَ وَ جَعَلَهُ مَعْقِلًا لِشِیعَتِنَا، وَ یکونُ لَهُمْ أَمَانًا فِى الدُّنْیا وَ الاخِرَةِ!

  • وَ لَکنْ تَحْضُرُونَ یوْمَ السَّبْتِ وَ هُوَ یوْمُ عَاشُورَا الَّذِى فِى ءَاخِرِهِ أُقْتَلُ، وَ لَا یبْقَى بَعْدِى مَطْلُوبٌ مِنْ أَهْلِى! وَ تُسْبَى أَخَوَاتِى وَ أَهْلُ بَیتِى، وَ یسَارُ بِرَأْسِى إلَى یزِیدَ لَعَنَهُ اللَه!

  • «و اگر من در مکان خود درنگ نمایم، پس به چه چیز این خلق واژگون و به روى خود بر زمین افکنده شده آزمایش شوند؟! و به چه چیز از عهده امتحان برآیند یا بر نیایند؟! و آن کس که در حفره و قبر من در کربلا بخوابد و ساکن شود چه کس خواهد بود؟ در حالتیکه خداوند آن خوابگاه را از روزیکه زمین را گسترانید اختیار و انتخاب فرموده است، و آنجا را پناهگاه شیعیان ما قرار داده است، و براى ایشان محلّ امان است چه در دنیا و چه در آخرت!

  • ولیکن شما در روز شنبه که روز عاشورا مى‌باشد حضور بهم رسانید، آن روزیکه در آخر آن روز من کشته مى‌شوم و پس از من دیگر احدى از اهل بیت من باقى نخواهد ماند! و خواهران من و اهل بیت من اسیر خواهند شد، و سر مرا به سوى یزید لعنه اللَه خواهند برد!»

  • طائفه جنّ گفتند: اى حبیب خدا و اى پسر حبیب خدا! اگر اطاعت امر تو بر ما واجب نبود و مخالفت تو بر ما جائز بود، تحقیقاً ما جمیع دشمنانت را پیش از آنکه به تو دسترسى پیدا کنند به قتل مى‌رساندیم.

  • حضرت امام حسین صلوات اللَه علیه به ایشان گفت:

  • نَحْنُ وَ اللَه أَقْدَرُ عَلَیهِمْ مِنْکمْ، وَ لَکنْ «لِيهْلِك مَنْ هَلَك عَن بَينَةٍ وَ يحْيى‌ مَنْ حَىَّ عَن بَينَة».3

  • «سوگند به خدا که ما براى نابودى آنان قدرتمان از شما بیشتر مى‌باشد، ولیکن باید کسانیکه هلاک مى‌شوند از روى حجّت و دلیل باشد؛ و کسانیکه زندگانى مى‌یابند نیز از روى حجّت و دلیل باشد». 4

    1. صدر آیه ٧٨، از سوره (٤) النّساء
    2. قسمتى از آیه ١٥٤ از سوره (٣) ءَال عمران‌
    3. قسمتى از آیه ٤٢ از سوره (٨) الانفال
    4. اللَه شناسى، ج‌١، ص ٣٧١.