تفاوت جایگاهِ دستنیافتنیِ «امامت» با مقام اولیای الهی در چیست؟
رسیدن به مقام امامت محال است. از طرفی، در برخی روایات آمده است که انسان با عروج به مقامات والا، میتواند به خداوند امر و نهی کند؛ آیا رسیدن به این درجه، از مقام امامت کمتر است؟
هوالعلیم.
مقام امامت ـ چنانچه از آیات قرآن استفاده میشود ـ جنبۀ راهنمایی بشر به سوی کمال و سعادت اوست؛ چنانچه میفرماید: (وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا) و در این سِمَت، جمیع انبیاء الهی و ائمه معصومین علیهمالسلام اشتراک دارند و لذا هرکس که به این مرتبت نایل شد، میتواند اسوه قرار گیرد و امر و نهی او مشروع و لازمالاجرا خواهد بود و این منزلت، منافاتی با اختلاف درجات انبیاء علیهمالسلام ندارد؛ زیرا این مرتبه، ناظر به اعمال و رفتار بندگان در قبال اوامر و نواهی خدای متعال خواهد بود؛ ولی ممکن است که خود انبیاء، در حقیقت امامت ـ که میتوان گفت از مقولۀ تشکیک در مراتب سعۀ وجودی و تجرّد نفسانی فرد است ـ متفاوتند.
خدای متعال دربارۀ حضرت ابراهیم علیهالسلام در اواخر عمر او میفرماید: (قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً) و قطعاً حضرت ابراهیم قبل از این مرتبت، پیامبر بوده است و حتی از انبیاء اولوالعزم هم بوده است؛ ولی این مرتبه از امامت بسیار بالاتر از امامتی است که در آیۀ شریفه برای همه انبیاء قرار داده شده است.
و امّا امامت ائمه معصومین علیهمالسلام از تمامی مراتب امامت بالاتر است و پارهای از افراد به واسطۀ عنایت پروردگار میتوانند به عرفان کامل امام معصوم علیهالسلام نایل شوند و در تحت ولایت او قرار گیرند و در این صورت، امام علیهالسلام برای همیشه امام آنها خواهد بود.
مقام امامت ـ چنانچه از آیات قرآن استفاده میشود ـ جنبۀ راهنمایی بشر به سوی کمال و سعادت اوست؛ چنانچه میفرماید: (وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا) و در این سِمَت، جمیع انبیاء الهی و ائمه معصومین علیهمالسلام اشتراک دارند و لذا هرکس که به این مرتبت نایل شد، میتواند اسوه قرار گیرد و امر و نهی او مشروع و لازمالاجرا خواهد بود و این منزلت، منافاتی با اختلاف درجات انبیاء علیهمالسلام ندارد؛ زیرا این مرتبه، ناظر به اعمال و رفتار بندگان در قبال اوامر و نواهی خدای متعال خواهد بود؛ ولی ممکن است که خود انبیاء، در حقیقت امامت ـ که میتوان گفت از مقولۀ تشکیک در مراتب سعۀ وجودی و تجرّد نفسانی فرد است ـ متفاوتند.
خدای متعال دربارۀ حضرت ابراهیم علیهالسلام در اواخر عمر او میفرماید: (قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً) و قطعاً حضرت ابراهیم قبل از این مرتبت، پیامبر بوده است و حتی از انبیاء اولوالعزم هم بوده است؛ ولی این مرتبه از امامت بسیار بالاتر از امامتی است که در آیۀ شریفه برای همه انبیاء قرار داده شده است.
و امّا امامت ائمه معصومین علیهمالسلام از تمامی مراتب امامت بالاتر است و پارهای از افراد به واسطۀ عنایت پروردگار میتوانند به عرفان کامل امام معصوم علیهالسلام نایل شوند و در تحت ولایت او قرار گیرند و در این صورت، امام علیهالسلام برای همیشه امام آنها خواهد بود.