1. آثار علمى امام صادق عليه‌ السلام کدامند؟ منظورم آثار در زمينه هاى پزشكى، شيمى، ریاضی و… هست.

2. از کجا می‌توانم این کتاب ها را پیدا کنم؟ یک سایت هم در اين باره معرفی كنيد.

خيلى ممنون

سلام‌علیکم؛

در جلد ۱۳ کتاب «امام‌شناسی» (صفحۀ ۵۷) آمده است: «ابلیس در روز اُحُد به صورت جُعال بن سُراقه ثعلبی متصور شد و ندا داد: ”إنّ محمّداً قد قُتل“ و مردم از هر سو پراکنده شدند.»

مگر کار شیطان فقط وسوسه نیست؟ چرا او به صورت کسی ظاهر می‌شود و مردم را اغفال می‌کند؟ اگر این‌طور باشد، ما با هرکسی که برخورد می‌کنیم، ممکن است شیطان در قالب او باشد و در این صورت، ترس بر ما غالب می‌شود و به همه شک می‌کنیم!

لطفاً مرا راهنمایی فرمایید.

با تشکر فراوان.

در جلد ۱۵ «امام‌شناسی»، ایشان [علامه طهرانی] فرموده‌اند که: «امیرالمؤمنین علیه‌السلام از همۀ ائمه ـ به استثنای حضرت حجت ـ بالاتر بوده‌اند»؛ منظور ایشان چیست و چگونه اثبات می‌شود؟

چه چیزی در کیفیت ادراک علم ائمه علیهم‌السلام تأثیر دارد که باعث می‌شود بعضی از آن‌ها از بعضی دیگر بالاتر باشند؟

در اهواز و شهرستان‌های جنوبی، فرقۀ وهابیت فعالیت‌های گسترده‌ای را آغاز کرده و تاکنون به موفقیت‌هایی نیز دست یافته است. می‌خواستم برای برخورد با این انحرافات و آمادگیِ شخصی، کتاب‌هایی به من معرفی نمایید تا با مطالعۀ آن‌ها بتوانم در حد توان خود قدمی برداشته باشم؛ یا یک برنامۀ مطالعاتیِ هدفمند به من پیشنهاد دهید.

با تشکر.

سلام‌علیکم؛

مرحوم حضرت علامه در کتاب امام‌شناسی (ج ۳، ص ۳۲) می‌فرمایند:

«متابعت از دستورات پیامبر یا امامی که مرده است، پیروی از خواسته‌های نفس و امیال شخصی است که آن‌ها را پسندیده و هرطور که نفسش بخواهد، تفسیر و تأویل می‌کند و سپس بدان عمل می‌نماید؛ ولی متابعت از امام زنده، حقیقتاً تبعیت از حق است.»

با توجه به این مطلب، هم‌اکنون که امام زمان ما در غیبت هستند، ما بر اساس دستورات پیامبر یا امامانی عمل می‌کنیم که از دار دنیا رحلت کرده‌اند و دسترسی به تبعیت از امام حی نداریم؛

۱. وضعیت ما چگونه است؟

۲. آیا اطاعت از فرد بصیر، همانند اطاعت از امام حی است؟

۳. مگر فرد بصیر از دستورات امامان گذشته متابعت نمی‌کند؟

لطفاً این مطالب را واضح برایم توضیح دهید تا شبهه‌ای در ذهنم باقی نماند.

با تشکر فراوان.

سلام‌علیکم؛

در کتاب امام‌شناسی (جلد ۳، صفحۀ ۶۴) حدیثی با این مضمون نقل شده است:

«قالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّی‌اللَّهُ‌عَلَیْهِ‌وآلِهِ): يَا عَلِيُّ، إِنَّ اللَّهَ غَفَرَ لَكَ وَ لِذُرِّيَّتِكَ وَ لِوَلَدِكَ وَ لِأَهْلِكَ وَ لِشِيعَتِكَ وَ لِمُحِبِّي شِيعَتِكَ.»

سؤالی که برایم مطرح شده این است که آیا منظور از «دوستانِ شیعیانِ تو» (لِمُحبّی شیعَتِک)، همین علاقه‌ای است که اکثر مردم ما به اهل‌بیت علیهم‌السلام دارند، یا منظور دوست‌داشتنِ حقیقی است که در پیِ آن اطاعت محض نیز وجود دارد؟

اگر منظور همین علاقۀ رایج است، پس تکلیف این‌همه گناه کردنِ علاقه‌مندان چه می‌شود؟ و اگر منظور دوست‌داشتن حقیقی و اطاعت محض است، پس فرق میان «دوستداران شیعیان» با خودِ «شیعیان» چیست؟

لطفاً این مسئله را برایم تبیین فرمایید.

با تشکر فراوان.