هو العالم

بر اساس مسئله علیّت ولایت در خلق و تکوّن عالم وجود، حقیقت نفس رسول خدا مقام جمعیّت در دو نشئه فعلی و انفعالی حقایق اشیاء هستی می‌باشد که این مقام به دو حیثیّت فعلی و انفعالی تقسیم می‌شود. در این مرتبه نفس امیرالمؤمنین علیه السلام جنبه فعلی آن و نفس حضرت زهرا سلام الله علیها جنبه انفعالی آن می‌باشند و منظور از جنبه انفعالی، حقائق خارجی عالم وجود است که از جمله وجود رسول خدا و امیرالمؤمنین علیهما السلام نیز در این مسئله مشمول این قاعده خواهند بود. پس نفس حضرت زهراء علت وجود خارجیِ حتّی این دو ذات مقدس می‌باشد.

هو العلیم

البته رسول خدا صلّی‌الله‌علیه‌و‌آله‌و‌سلّم دارای مقام امامت بوده‌اند ولیکن امیرالمؤمنین علیه‌السلام در زمان رسول خدا امام نبوده‌اند؛ مثل سیّدالشهداء در زمان امام حسن مجتبی علیهما‌السلام. و امّا مسئله وحدت وجود ارتباطی به این قضیّه ندارد.

هوالعلیم
قضیّه فقط هجوم نبود بلکه یک کودتا بر علیه اهل بیت علیهم السّلام بود و طبعا خیلی از افراد در این واقعه جان می باختند.

هوالعلیم
درجنگ احد هنوز مسلمان و بسیاری دیگر از صحابه خدمت پیامبر صلی اللَه علیه وآله وسلم نرسیده بودند. و طبق نقل تاریخ فقط هشتنفر یا دوازده نفر در میدان باقی ماندند.و تنها کسی که از رسول خدا صلی اللَه علیه و آله و سلم یک لحظه جدا نگشت و مثل پروانه به دور آن حضرت می گردید امیرالمؤمنین علیه السلام بودند.

هوالعلیم
خیر

هو العالم
شرح این ابیات در کتاب افق وحی از این حقیر آمده است به نحو اجمال :
دیدگاه اهل توحید که حق هم این است و جز این نیست کلیه افعال و کردار از جهتی انتساب به فعل انسان و اراده و مشیت او دارند و بر آن اساس به صورت صحیح و یا ناصواب از انسان صادر می شوند که در این صورت انسان قابلیت مدح و یا ذم را پیدا خواهد کرد و از جهتی دیگر که باز در مسئله توحید افعالی در کتاب افق وحی که انشاءاللَه به زودی منتشر خواهد شد به طور تفصیل آمده است ، این عمل و فعل به اراده و خواست خدای متعال بر می گردد که آن خواست ارتباطی به ما ندارد و ما را در آن مرتبه جای سؤال و پرسش نمی باشد زیرا علم و معرفت ما به محدوده وجودی خود ما بر میگردد.و خدای متعال هیچ حد و مرزی بر نمی دارد واین مسئله در اختیار و مشیت ما تاثیری که موجب جبر و سلب اراده گردد نخواهد گذارد و بر این اساس اهل توحید از دو دیدگاه به افعال و کردار نگاه می کنند ،دیدگاه اول انتساب فعل به خداوند،دیدگاه دوم انتساب فعل واقعا به خود انسان، مولانا در این ابیات به جنبه دیدگاه اولی اشاره دارد و امیرالمومنین در عین اینکه به امام حسن می فرماید اگر می خواهی او را قصاص کنی فقط یک ضربت به او بزن و این قصاص به جهت صدور فعل از او به عنوان اختیار و اراده خود ابن ملجم است در عین حال متوجه اصل و حقیقت وقوع این فعل که ناشی از اراده حق شده است می باشد.