با سلام اينجانب در يكي از مراكز دولتي مشغول كارم در اين مركز هم كارمند مرد است هم زن. براي من چون مجردم خيلي سخت است كه در محيطي كه مرد است كار كنم. براي همين بيشتر وقتها روزه قضا ميگيرم ولي فايده ندارد. خواستم انصراف بدهم ولي خانوده ام (بيشتر مادرم) قبول نكردند البته من اين موضوع را به انها نگفتم كه در بين مردان برايم سخت است كار كنم. وقتي در خانه بودم خيلي ارامش داشتم ولي ديگر هيجان و ناراحتيهاي روحي وجسمي زيادي دارم نمي دانم چكار كنم. از اين كه وارد اجتماع شدم و ارامشم را برهم زدم خودم را نفرين مي كنم. از همان 6 ماه اول ورودم فهميدم كه نمي توانم اينجا مشغول باشم. اشكال از محيط نيست اشكال از خودم است يعني بنده نمي توانم با نامحرم برخورد داشته باشم. از شما ميخواهم راهي را براي نشان دهيد تا هم من در اينجا مشغول باشم و هم مادرم از من راضي باشد. التماس دعا

با سلام وخسته نباشید بنده مدیر یک موسسه قرانی و حافظ کل قران هستم به علت کثرت کار و کار زیاد گاها نماز شب می خوانم و توفیق مرتب ندارم وکارم آموزش نیز هست در ضمن مجبورم هرروز بیرون باشم و این با گفته های حضرت آقا سازگاری ندارد در ضمن در مجموعه چندین مربّی مرد دارم البته گاهی تلفنی با آنها صحبت می کنم تکلیف من چیست؟ ممنون