سعادت و شقاوت

اخیراً مطالب زیادی در مورد مسائلی چون دعانویسی، سحر و جادو، رمل، کف‌بینی و مانند آن‌ها مطرح می‌شود. با توجه به مشکلات عمومی که مردم با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند، گاهی شنیدن این مباحث، انسان را به سمت پرداختن به این موضوعات سوق می‌دهد. به عنوان مثال، ادعا می‌شود که روابط بین افراد، کسب‌وکار، عشق، تحصیل، ازدواج و غیره می‌توانند تحت تأثیر سحر و جادو قرار گیرند و این مسائل از طریق دعانویسی، ابطال سحر و موارد مشابه قابل رفع هستند. برخی افراد مدعی نیز دستورالعمل‌هایی در این زمینه ارائه می‌دهند؛ مثلاً گفته می‌شود فلان چیز را در آب بریزید، یا فلان دعا را بر غذا بخوانید، یا فلان دعا یا شیء را دفن کنید و… .

حال با توجه به احادیث و روایات اسلامی:

۱. آیا این مطالب و موضوعات (دعانویسی، سحر، جادو، رمل، کف‌بینی و…) به‌طور کلی یا مصداقی، جایگاهی در دین اسلام دارند؟

۲. با در نظر گرفتن جایگاه رفیع ایمان و توسل به ذات اقدس پروردگار، آیا این موارد می‌توانند در سرنوشت انسان تأثیری داشته باشند؟

۳. آیا حدیث و روایتی در خصوص سحر و جادو و موارد مشابه وجود دارد؟

۴. با توجه به مطالبی که مدعیان سحر و جادو، کف‌بینان و فالگیران بیان می‌کنند و گاه به واقعیت نزدیک است، آیا این افراد دارای توانایی تصرف در عالم هستند؟

هوالعالم.
1. به نحو اجمال عرض می‌شود: شکّی در وجود این اعمال که فرمودید و تأثیر آن نمی‌باشد؛ مانند چشم زدن و غیره. در آیات قرآن نیز به این مطلب اشاره شده است؛ البته استعمال این امور برای امور خیر و مستحسنه ـ چون رفعِ کدورت‌ها، تحکیم علایق زندگی، اصلاح ذات‌البین و غیره ـ اشکالی ندارد و در غیر این امور، حرام و موجب عِقاب و نکال اُخروی خواهد بود.

2. و اما مسئلۀ ایمان و اعتقاد به مشیّت و تقدیر الهی، منافاتی با تأثیر این مطالب ندارد؛ مثلاً در ارتباط با بیماری‌ها و مشکلات و صدمات و گرفتاری‌ها، مگر از تقدیر و مشیّت خداوند غافل می‌شدیم؟ این هم یکی از آن‌هاست؛ البته خداوند برای رفع این‌گونه امور، مسائلی قرار داده است و انسان می‌تواند نسبت به آن‌ها اقدام کند.
نکتۀ مهم این است که هیچ فردی در مسئله سعادت و شقاوت انسان، جز خود انسان نمی‌تواند دخیل و مؤثّر باشد. انسان باید با توکّل بر خداوند و عدم توجه به این [امور]، جلوی تأثیر این امور را بگیرد.