اخیراً مطالب زیادی در مورد مسائلی چون دعانویسی، سحر و جادو، رمل، کف‌بینی و مانند آن‌ها مطرح می‌شود. با توجه به مشکلات عمومی که مردم با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کنند، گاهی شنیدن این مباحث، انسان را به سمت پرداختن به این موضوعات سوق می‌دهد. به عنوان مثال، ادعا می‌شود که روابط بین افراد، کسب‌وکار، عشق، تحصیل، ازدواج و غیره می‌توانند تحت تأثیر سحر و جادو قرار گیرند و این مسائل از طریق دعانویسی، ابطال سحر و موارد مشابه قابل رفع هستند. برخی افراد مدعی نیز دستورالعمل‌هایی در این زمینه ارائه می‌دهند؛ مثلاً گفته می‌شود فلان چیز را در آب بریزید، یا فلان دعا را بر غذا بخوانید، یا فلان دعا یا شیء را دفن کنید و… .

حال با توجه به احادیث و روایات اسلامی:

۱. آیا این مطالب و موضوعات (دعانویسی، سحر، جادو، رمل، کف‌بینی و…) به‌طور کلی یا مصداقی، جایگاهی در دین اسلام دارند؟

۲. با در نظر گرفتن جایگاه رفیع ایمان و توسل به ذات اقدس پروردگار، آیا این موارد می‌توانند در سرنوشت انسان تأثیری داشته باشند؟

۳. آیا حدیث و روایتی در خصوص سحر و جادو و موارد مشابه وجود دارد؟

۴. با توجه به مطالبی که مدعیان سحر و جادو، کف‌بینان و فالگیران بیان می‌کنند و گاه به واقعیت نزدیک است، آیا این افراد دارای توانایی تصرف در عالم هستند؟

با عرض سلام و ادب محضر حضرت آيت اللَه سید محمد محسن حسنی طهرانی مدّ‌ظلّه‌العالی؛
پيشاپيش از اينکه مصدّع وقت حضرتعالی می‌شوم پوزش می‌طلبم. چند سؤال:
1. آيا می‌توان در ادعيۀ مأثور تصرّف کرد؟ مثلاً تغييرِ ضمير داد يا بخش‌هایی که متناسب با حال و معرفت داعی است را قرائت کرد؟ در اين صورت، آيا دعای قرائت‌شده مأثور است يا از حال مأثور بودن خارج می‌شود؟
2. آيا برای قرائت ادعيۀ مأثور، اجازه از عالم، عارف و... لازم است يا خير؟
3. در صورت نياز به اجازه، شامل کدام عناوين و موضوعات می‌شود؟ آیا مستندِ روایی يا قرآنی برای اين موضوع وجود دارد؟
4. آيا اجازه، در اجابت دعا يا ذکر مؤثّر است؟
5. نسبت دادن منشأ علوم غريبه به حضرات معصومين ـ به خصوص اميرالمؤمنين صلوات‌اللَه‌عليه ـ چقدر صحّت دارد؟ آيا در منابع معتبر روایی، مطلبی در این‌باره نقل شده است؟

با سپاس فراوان.