رابطه علوم تجربی با علوم الهی

با سلام خدمت استاد گرانقدر
سؤال بنده این است که حضرتعالی دایره علم اسلامی و شیوه عینی و عملی استخراج و تولید آن را چگونه ارزیابی می فرمایید؟
احتراما ذکر می شود که برخی از علما معتقدند با استفاده از فلسفه های مضاف که متکی به فلسفه مطلق صدرایی هستند می توان در زمینه های ابواب گوناگون علمی به تولید علم اسلامی پرداخت. برخی دیگر می گویند با مطالعه سیره و روایات و آیات باید اهم اصول در هر شاخه از علم استخراج شده و با استفاده از سایر رئوس و اصول و با بهره گیری از همین منابع، علوم اسلامی را دارای شاخ و برگ نمود.
منظور از علم اسلامی، فرضا مانند روانشناسی اسلامی، مدیریت اسلامی، جامعه شناسی اسلامی و غیرهم است.
اصولا آیا حضرتعالی معتقد به وجود چنین امری در اسلام هستید؟ یعنی اسلام هم مانند علوم غربی بتواند و بخواهد در شاخه گوناگون علوم انسانی و بشری نظر دهد. و اگر هستید، این امر را چگونه قابل تحقق و دستیابی می دانید؟
با تشکر و عذرخواهی بخاطر تصدیع

هوالعلیم.
چنانچه از مفهوم دین و محتوای آن پیدا است، دین عبارتست از اتصال بنده به مرتبه عبودیّت مطلقه که حقیقت آن تجلی ربوبیّت مطلقه است و از آثار این مرتبه وصول ادراک حقائق اشیاء و کنه و واقع آنها است، همانطور که هستند و هر برنامه و قانونی که انسان را به این سمت سوق دهد قطعا باید مورد رضا و تأیید شارع مقدس و از جانب ربوبی باشد. بنا بر این حکمت و عرفان و نیز بیانات و آثار ائمه معصومین علیهم السلام همگی در این راستا میتواند متوجه و مستند واقع شوند و تمسّک به یکی و طرد بقیه در خود مورد متمسَّک، نیز خدشه وارد میکند و آنرا از حجیّت و استناد دور مینماید. فلسفه ای از وزن و وزان حقیقی برخوردار است که مخالفتی با شرع انور نداشته باشد و شرع و تکلیفی میتواند متقن باشد که معارض با مبانی شهود و حکمت متعالیه نداشته باشد. پس از این لحاظ هر سه این مبانی شرع و فلسفه و شهود باید مجتمعا در تدوین و ابتکار مسایل مختلفه مذکوره دخالت داشته باشند.