پرسش و پاسخ های مربوط به لعن کردن

تعداد: 4
پرسش: ایا افراد منحط را انسان باید لعنت کند

کد: 2302گروه: اعتقادات
از دید اولیای الهی وقتی صحبت افراد منحط به ذهن می رسد، انسان باید آنها را لعنت کند؟
هوالعلیم
لزومی ندارد.
پرسش: استفاده از سبکهای موهن در مراسم عزاداری

کد: 2144گروه: آداب مجالس
با عرض سلام و أداي احترام به محضر حضرت آيت اللَه طهراني (مد ظله الشريف)
1 .لعن فرستادن به غاصبين خلافت أميرالمونين علي _عليه السلام_ در مجالس و مكانهاي عمومي چه حكمي دارد؟
2. با توجه به اينكه بسياري از مداحان در مجالس عزاداري براي اهل بيت _خصوصاً در عزاداري براي سيد الشهدا _ از سبكهاي جديد و نوين استفاده مي كنند، از اينرو مي خواستم بدانم ملاك در اينكه عزاداري ها و مجالس عزاي ما مورد توجه ائمه اطهار و مورد رضايت خداوند قرار مي گيرد، چيست؟
هوالعلیم
1 بهتر است انجام نشود.
2 سبک های سبک موهن است و شرعا اشکال دارد.
پرسش: لعن و لعنت به چه معناست

کد: 2101گروه: اعتقادات
لعن به چه معناست و ارتقاء درجه ایمانی انسان به لعن بستگی دارد یا نه؟ و چگونه باید لعنت کنیم؟
هو العالم
لعن به معنای دورباش از رحمت الهی است. بطور کلّی در جهت گیری اعتقادی انسان، دو عنصر مهمّ نقش اصلی را دارند اوّل: عشق و علاقه نسبت به مکتب و شخصی که مکتب به او منتسب است، دوّم: عدم تمایل قلبی و نفور نسبت به مخالف مکتب و اعتقادات مباین و مقابل آن. طبیعی است اعتقاد به راه و یا فردی که متولّی آن مسیر و مکتب است بدون یکی از این دو اصل مطلب را ناتمام و ناقص می گرداند و لذا دو اصل تولّی و تبرّی در فروع دین تشریع شده است و این یک مسأله فطری و عقلانی است. درقرآن کریم نیز نسبت به مکتب و اولیای دین و در نهایت ذات پروردگار این علاقه و عشق وبرتری بسیار آمده و همینطور اظهار برائت از مخالفین چه مشرکین و چه غیر آنان و لعن و دورباش نیز بسیار است و نیز در مکتب اهل بیت علیهم السّلام به این دو اصل بسیار تأکید شده است. بنابراین در همه موارد که پای اعتقاد و یک باور دینی در زندگی انسان به میان می آید انسان ناچار باید از این دو اصل پیروی نموده تا قدم خود را در این راستا ثابت تر و پایدار تر بگرداند.
پرسش: ایا در اسلام اجازه لعن و نفرین افراد را داریم یا همیشه باید همه را ببخشیم

کد: 41گروه: قرآن وتفسیر
بسم اللَه الرّحمن الرّحیم.
حضرتعالی در یکی از سخنرانی‌های خود، داستانی از رسول خدا صلی‌اللَه‌علیه‌و‌آله نقل کردید که: «مشرکین مکّه، آن حضرت را دنبال کرده و با سنگ می‌زدند. جبرائیل نازل شد و گفت: ”تمام قوای آسمان، مانند صاعقه و زلزله در دست توست. اگر می‌خواهی، همۀ این مشرکین را نابود کن!“ پیامبر فرمودند: ”من به جای اینکه نفرین کنم، دعایشان می‌کنم تا هدایت شوند“»؛ حال سؤال من این است که اگر مقام رحمت و عطوفت بر عالم حاکم است، چرا در رؤیایی که امیرالمؤمنین علیه‌السلام پیامبر را دیدند، فرمودند: «اُدْعُ علیهم» (آنان را نفرین کن) و نیز در قرآن کریم آمده است: «إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَٰئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ» (آیه 161 سوره بقره) و «أُولَٰئِكَ جَزَاؤُهُمْ أَنَّ عَلَيْهِمْ لَعْنَةَ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ» (آیه 87 سوره آل عمران) و «فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ» (آیه 44 سوره اعراف) و… .

بالاخره، آیا افرادی هستند که ما بتوانیم آن‌ها را نفرین و لعنت کنیم یا همیشه باید همه را دعا کنیم؟

هوالعلیم.
داستان پیامبر و مشرکین در وقتی بود که هنوز عقاید و مبانی دینی به گوش آن‌ها نرسیده بود و نسبت به مطالب جاهل بودند. به خلاف مواردی که ذکر شده است که در این موارد، مسئلۀ عمد و عناد و انکار مطرح است.