صوتهای مربوط به توحید
تعداد: 227پرسش و پاسخ های مربوط به توحید
تعداد: 10کد: 731602/05/2026 00:00:00گروه: اعتقادات
چه شد که بعد از او، خدا دوباره تصميم گرفت شريعت جديد بياورد؟ آيا اين خلاف تكامل اديان نيست؟ آیا این مسئله ـ نعوذ بالله ـ نوعی آزمون و خطا نیست؟
شریعت حضرت عیسی تبدیل به طریقت نشد؛ بلکه با تغییرهایی در شریعت قبل، به صورت متکاملتر و تا حدودی در جنبههای روحی و معنوی عمیقتر عرضه شد.
باید به این نکته توجه نمود که در هر شریعتی هم جنبۀ ظاهری و هم باطنی ـ که از او به طریقیّت یاد میشود ـ وجود داشته است ولی این مطلب هرچه به جلو آمده است لطیفتر و عمیقتر گردیده است تا در شریعت حضرت رسول صلّیاللهعلیهوآلهوسلّم به کمال خود رسید و این مطلب از کیفیّت دستورات و مبانی به خوبی روشن میشود.
کد: 227111/04/2017 00:00:00گروه: اخلاق وعرفان
کتاب توحیدی مفیدی است و مطالعه آن برای افراد مطّلع و اهل فنّ خوب است ولی افرادی که هنوز به مراتب عالیه از درک این مسائل نرسیده اند نباید مطالعه کنند.
کد: 209911/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
شرک در مقابل توحید بمعنای شرکت مؤثر و سببی در محاذات اراده و مشیّت پروردگار و در عرض آن، بخلاف توحید که انحصار اراده و مشیّت را در ذات خدا دانستن است و این اراده در نزول اسماء و صفات در عالم اعیان و شهادت تحقق می یابد. در دیدگاه توحید و عرفان هیچ اراده و مشیّتی در مقابل خواست و اختیار حضرت حقّ نمی تواند عرض اندام نماید و تمام خواستها و اراده ها در طول خواست و اراده حضرت حقّ است نه در عرض آن، و لهذا انتساب حوادث و قضایا چه بصورت کلّی و چه بصورت جزئی به اراده و مشیّت پروردگار بر می گردد و این مسئله هیچ منافاتی با اختیار مکلّف در انجام تکلیف ندارد، زیرا او مقهور و مجبور اراده حقّ نیست، بلکه نفس اختیار او فعل حقّ است در او ظهور و تجلّی یافته است. و امّا شرک بمعنای اینست که در سلسله طولیّه علل و معلولات، علّتی و سببی جدای از سیر سلسله علل بدون انتساب به ذات احدیّت در ایجاد و یا اعدام حادثه ای دخالت داشته باشد. بنابر این تصوّر و تخیّل این معنی بمعنای شریک و انباز قرار دادن غیر ذات پروردگار است با حضور حضرت حقّ در ظهور حوادث و قضایا
«توحید» یعنی انحصار اسم و صفت و فعل در کل عوالم وجود در ذات خدای متعال، به این معنی که تمام حقایق موجوده در عالم ـ چه مجرّده و چه مادیّه ـ همه و همه مستند به یک مبدأ و برخاسته از یک ریشه میباشند و هیچ اثر و سببی در عالمِ وجود، بدون نزول آن از مسبّبالاسباب حقیقت خارجی ندارد و خدای متعال که اصل وجود است در مرتبۀ نزول و اظهار و تعیّن به صور متعیّنات خارجیّه و مراتب متفاوته از وجود، نمود و ظهور یافته است و هیچ موجودی ـ چه درنفس وجود خود و چه در حدود ماهوی خود ـ خارج از دایرۀ ذات پروردگار نمیباشد؛ چنانچه مرحوم والد رضواناللَهعلیه میفرماید: «خدا از همه برتر و بالاتر، و در عین حال با هر موجودی هست و معیّت ذاتی دارد. ذات احدیتش را طائر بلندپروازِ فهم، بدان ذروه به قدر ذرهای راه ندارد و در عین حال مقام واحدیتش در اسماء و صفاتش ظهور نموده؛ با هر پشهای است و با هر نملهای است و با هر ذرّهای است. این است حقیقت توحید.» (نور ملکوت قرآن، جلد اوّل، صفحه 299 و 300)
کد: 17711/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
1. «بینهایت» چیست؟
2. آیا دنیا «بینهایت» است؟ اگر اینطور است، چطور این امر مانع از یگانگی خدا نمیشود؟
«بینهایت» به چیزی گفته میشود که حدّ ندارد. دنیا مادّه است و هر مادّهای حدّ و نهایت دارد.
کد: 9611/04/2017 00:00:00گروه: حدیث ودعاء
سلام عليكم؛
تقاضامندم دربارۀ اين فقره از دعای شريف امام موسی كاظم عليهالسلام توضيح بفرماييد ـ به خصوص در مورد قسمت «مَا بَيْنَهُمَا» ـ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَطَعْتُكَ فِي أَحَبِّ الْأَشْيَاءِ إِلَيْكَ وَ هُوَ التَّوْحِيدُ وَ لَمْ أَعْصِكَ فِي أَبْغَضِ الْأَشْيَاءِ إِلَيْكَ وَ هُوَ الْكُفْرُ فَاغْفِرْ لِي مَا بَيْنَهُمَا يَا مَنْ إِلَيْهِ مَفَرِّي آمِنِّي مِمَّا فَزِعْتُ مِنْهُ إِلَيْكَ …».
یعنی در مراتب مختلف شِرک، مرا مورد عفو خود قرار ده؛ زیرا هنوز به مرتبۀ توحید نرسیدهام.
کد: 9311/04/2017 00:00:00گروه: حدیث ودعاء
حقيقتِ مفاد اين كلمۀ مباركه، نفی هرگونه تعيّن و استقلال در وجود ـ چه در ذات و چه در اسم و صفت و فعل ـ است. انسان با گفتن «لا اله» نفی همۀ مظاهر عالم را در قالب علّيّت و مؤثّريّت میكند و با اثبات «إلّا اللَه» انحصار همۀ علل و اسباب را در وجود ذات اقدس حق مینمايد و هرگونه كُرنش و تواضع و عبوديّتی را فقط به پيشگاه خدای متعال عرضه مینمايد و همۀ مظاهر تأثير و تسبيب را كه در چشم اهل ظاهر و اهل دنيا موجّه و جاذباند، پوچ و توخالی و سراب میبيند و حقيقت را فقط در یکجا ملاحظه میكند. و اگر مفاد اين كلمۀ طيّبه در وجود انسان ظهور پيدا كند و سرّ و قلب انسان به معنا و حقيقت آن برسد، تمامی اين مطالب برای او مشهود و عيان خواهد شد و اين است مرتبۀ توحيد و معرفت ذات ربوبی بحقّالمعرفة. رزقنا اللَهُ و ايّاكم الوصولَ إلی هذة المرتبة انشاءاللَه تعالیٰ.
کد: 6111/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
چرا کلمۀ «خالقین» در آیۀ شریفۀ (فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ) جمع است؟ مگر خداوند أحد (یکی) نیست؟ آیا بهتر نبود که گفته شود: «فتبارک اللَه الحسن الخالق»؟
«خالق» در اینجا به معنای فاعل است؛ نه اصلِ خلقت.




