پرسش و پاسخ های مربوط به سوره حمد

تعداد: 6
پرسش: مناط در وقف در قرائت حمد

کد: 1834گروه: احکام
بسم اللَه الرحمن الرحیم
با سلام . آیا در نماز هنگام خواندن حمد و سوره ، مناط در وقف، نفس تازه کردن است یا مکث کردن و لو نفس را تازه نکند ؟

هوالعلیم

خیر نفس کشیدن معیار نیست.

پرسش: کیفیت قرائت حمد و سوره در نماز ظهر روز جمعه

کد: 1827گروه: احکام
سلام علیکم، اگر دو ساعت و نیم از ظهر روز جمعه گذشت می توان حمد و سوره نماز ظهر را آهسته خواند؟

هو العلیم

بلی

پرسش: قرائت چند ایه در نماز بجای قرائت سوره کامل

کد: 1803گروه: احکام
بسم اللَه الرحمن الرحیم
با سلام
شما در جواب دوست عزیز برای سؤال زیر فرموده اید:
ایا می توان در نماز به جای سوره چند ایه از قران را تلاوت کرد؟
اشکالی ندارد.
در سایت آیت اللَه سیستانی نوشته شده:
در ركـعـت اول و دوم نـمازهاى واجب يوميه , انسان بايد اول حمد و بعد از آن بنابر احتياط يك سـوره تـمـام بخواند
می خواستم بدانم آیا شما که فرموده اید اشکال ندارد یعنی می توانیم سوره حمد و 1 آیه از توحید را بخوانیم.(احتیاط هم ندارد؟)

هوالعلیم

بنده عرض کردم چند آیه یعنی به مقدار سورۀ توحید می توان از آیات قرآن قرائت کرد.

پرسش: خواندن سوره حمد به جای تسبیحات اربعه

کد: 1775گروه: احکام
به جای تسبیحات اربعه چه سوره ای می توان خواند؟

هوالعلیم

سوره حمد را باید خواند.

پرسش: معرفی مصادیق منعم علیهم منظور از الذین انعمت علیهم در سوره حمد کیست

کد: 74گروه: قرآن وتفسیر
آیا در آیات دیگر قرآن، مصادیق «مُنعم‌علیهم» که در سوره حمد در عبارت (صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ) آمده است، بیان شده‌اند یا خیر؟
هوالعلیم.
منظور افرادی هستند که متنعِّم به نعمت ولایت هستند؛ چنانچه در روایات آمده است.
پرسش: منظور از الذین انعمت علیهم در سوره حمد چه کسانی هستند

کد: 64گروه: قرآن وتفسیر
با عرض سلام؛

با توجه به آیه «صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ»، منظور از کسانی که خداوند به آنان نعمت داده و راه آنان درخواست می‌شود چیست؟ این افراد چه کسانی هستند و با چه نشانه‌هایی می‌توان آنان را شناخت؟

هوالعالم.

مقصود از این اشخاص ـ چنانچه در روایات مذکور است ـ ائمّه علیهم‌السّلام و شیعیان آنان می‌باشند؛ چنانچه رسول خدا فرمود: «یا علی! انت و شیعتُک هم الفائزون یوم القیامة» و شیعیان امیرالمؤمنین علیه‌السّلام عبارتند از سلمان، مقداد، عمّار، اویس و اولیاء الهی و عرفاء باللَه که به همان مقام و منزلتی رسیدند که حجاب و مانعی برای وصول به حقایق برایشان وجود ندارد و اوصاف آن‌ها را حضرت در نهج‌البلاغه فرموده‌اند.