البته مسئلۀ بستن [بخت] را نمی‌توان انکار نمود ولی هر مشکل و مانعی را نیز نمی‌توان به این مسئله مرتبط ساخت.

و اما دخالت تقدیر خداوند در ازدواج، مانند دخالت تقدیر در سایر حوادث و پدیده‌هاست و جدای از آنها نیست. باید هر فرد نسبت به سرنوشت خویش، خود تصمیم بگیرد و بی‌خود و بی‌جهت کوتاهی خود و سهل‌انگاری و چشم‌پوشی بر برخی از نواقص را به حساب تقدیر و مشیت خدا نگذارد و در هر حال از او بخواهد که پیوسته خیر و صلاح را پیش راه او قرار دهد.

2. و اما مسئلۀ ایمان و اعتقاد به مشیّت و تقدیر الهی، منافاتی با تأثیر این مطالب ندارد؛ مثلاً در ارتباط با بیماری‌ها و مشکلات و صدمات و گرفتاری‌ها، مگر از تقدیر و مشیّت خداوند غافل می‌شدیم؟ این هم یکی از آن‌هاست؛ البته خداوند برای رفع این‌گونه امور، مسائلی قرار داده است و انسان می‌تواند نسبت به آن‌ها اقدام کند.
نکتۀ مهم این است که هیچ فردی در مسئله سعادت و شقاوت انسان، جز خود انسان نمی‌تواند دخیل و مؤثّر باشد. انسان باید با توکّل بر خداوند و عدم توجه به این [امور]، جلوی تأثیر این امور را بگیرد.