لطفاً شمارۀ آیه‌ای از قرآن را که بیان می‌کند افراد هم‌سنخ با یکدیگر قرار داده می‌شوند ـ مانند اینکه زنان و مردان پاک برای یکدیگر و افراد ناپاک نیز برای همدیگر هستند ـ ذکر بفرمایید.

در یکی از آیات قرآن آمده است که خداوند میان یهود و نصارا تا روز قیامت آتش کینه و دشمنی افروخته است [آیۀ 64 سورۀ مائده: (وَأَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاءَ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ)] و در توضیح آن گفته می‌شود که این آیه از «اخبار غیب» قرآن به شمار می‌آید. می‌خواستم بدانم این آیه دقیقاً به چه معناست و چرا از آن به عنوان خبر غیبی یاد می‌شود؟

لطفاً توضیح و تفسیر بیشتری درباره آن بیان کنید.

معنای واقعی آیۀ 3 سورۀ بقره (الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ) (آنان که به غیب ایمان دارند و نماز را بر پا می‌دارند) چیست؟ «جهان غیب» و «برپا داشتن نماز» را توضیح دهید. اگر کتاب یا تفسیر خاصی در این‌باره مدّ نظر می‌باشد، معرفی کنید.

با توجه به آیه «صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ»، منظور از کسانی که خداوند به آنان نعمت داده و راه آنان درخواست می‌شود چیست؟ این افراد چه کسانی هستند و با چه نشانه‌هایی می‌توان آنان را شناخت؟

چرا کلمۀ «خالقین» در آیۀ شریفۀ (فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ) جمع است؟ مگر خداوند أحد (یکی) نیست؟ آیا بهتر نبود که گفته شود: «فتبارک اللَه الحسن الخالق»؟