پرسش و پاسخ های مربوط به خلقت
تعداد: 7کد: 23811/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
2. چگونه میشود کسی که مهربانی را آفریده و منبع آن است، انسانی را که در مقابلش هیچ است، عذاب دهد؟
3. اگر همۀ وجود انسان از خداست، پس خودِ انسان چیست؟
4. چرا میگویند «از خشم خدا بترس و خدا را دوست داشته باش»؟ چگونه میشود کسی را که از او میترسی، دوست داشته باشی؟ این شدنی نیست.
خلقت عالم وجود به جهت صفت فیّاضیّت بر مخلوقات است و رساندن به کمال و ثواب و عقاب به جهت اختیار خود ما است.
و اینکه انسان و همۀ موجودات از خدایند به معنای پوچی و تهی بودن انسان نیست!
خشم از خدا به جهت رفتار خود انسان است و الّا او از هر کس به انسان مهربانتر است.
کد: 22211/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
۲. آیا میتوان گفت حضرت زهرا سلاماللهعلیها در ۱۸ سالگی به مرتبۀ فنا رسیدهاند، اما بهطور مثال حضرت نوح علیهالسلام در ۱۰۰۰ سالگی به آخرین حد از کمال و سعۀ وجودیشان دست یافتهاند؟
۳. اینکه در زیارت حضرت زهرا سلاماللهعلیها آمده است: «ای کسی که خداوند تو را پیش از آنکه بیافریند آزموده است»، به چه معناست و به چه مرتبهای اشاره دارد؟ آیا این امتحان برای سایر افراد بشر نیز وجود دارد؟
۴. آیا خلقت خداوند در این عالم مکرر است؟ یعنی آیا پیش از ما انسانها و پس از ما، خلق و بعثِ دیگری وجود دارد؟ در این صورت، آیا حضرت ختمیمرتبت صلیاللهعلیهوآله فقط پیامبر ما هستند یا پیامبر ادوار گذشته و آینده نیز محسوب میشوند؟
1. اگر منظور از «عصمتِ هنگام تولّد» عاری از گناه بودن است که همۀ کودکان معصوم هستند و اگر وصول به ملکۀ طهارتِ سرّ است، این را بهواسطۀ تربیت و تزکیه تحصیل کردهاند.
2. عالم تربیت و سلوک، ارتباطی به زمان و مکان ندارد؛ بلکه به حرکت نفس از تعلّقات به عالم تجرّد است و چه بسا افرادی حتّی در کمتر از این مقدار به آن مقامات رسیده باشند.
3. مقصود پذیرفتن نفس و روحِ حضرت زهراء سلاماللَهعلیها است که در عالم دیگر با اختیار خود، این مصائب را قبول نمودهاند، پیش از اینکه به این دنیا بیایند؛ البتّه هر کسی به هر اندازه که در این دنیا کار انجام میدهد، خود آن را پیش از این عالم پذیرفته است.
4. پیش از ما خلقت بوده است و این انسان به آخرین مرتبۀ کمال خلقت رسیده است و رسول خدا اکمل همۀ خلائقاند و از ایشان بالاتر متصوّر نیست.
کد: 15211/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
میخواستم بدانم آیا خلقت ائمه علیهمالسلام با خلقت سایر انسانها به یک نحو بوده است و امام علیهالسلام تنها از بابِ خلعت الهیِ امامت با دیگران تفاوت دارند، یا اینکه از جهات دیگری نیز میان آنان تفاوت وجود دارد؟
خلقت امام عليهالسّلام از نظر ظاهر، هيچ فرقی با ساير افراد ندارد و مجرای تكوّن امام عليهالسّلام همانند ساير افراد میباشد. و امّا از نظر روح و نفس امام عليهالسّلام بايد گفت: طبق روايات مستفيضه، نفس امام عليهالسّلام واسطۀ فيض حضرت حقّ در عالم امكان میباشد و طبق اصل عليّت و تجلّی در عوالم وجود، نفس معصوم عليهالسّلام نقطۀ اولی و واسطۀ اوّل فيض وجود است و جميع عالم وجود از نفس معصوم عليهالسّلام تكوّن و تشكّل يافته است و همچنانكه معصوم عليهالسّلام علّت غائيّه عالم كَون است، علّت فاعلی نيز میباشد و به تعبير ديگر، معصوم عليهالسّلام اوّلين تجلّی حضرت حقّ از مقام احديّت و تحقّق آن در مقام واحديّت است؛ و اين است فرق بين معصوم عليهالسّلام و ساير مخلوقات.
کد: 8911/04/2017 00:00:00گروه: حدیث ودعاء
حدیث قدسی است.
کد: 7311/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
منظور از «خلقتِ به حق» در آیات قرآن، مثل آیۀ شریفۀ (وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ) [آیه 85 سوره حجر] چیست؟
[خلقت به حق] یعنی از روی تدبیر و حکمت مطلقه.
کد: 6111/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
چرا کلمۀ «خالقین» در آیۀ شریفۀ (فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ) جمع است؟ مگر خداوند أحد (یکی) نیست؟ آیا بهتر نبود که گفته شود: «فتبارک اللَه الحسن الخالق»؟
«خالق» در اینجا به معنای فاعل است؛ نه اصلِ خلقت.
کد: 5711/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
خداوند أحد است و مثل و مانندی ندارد؛ با توجه به این مطلب، منظور از آیۀ (فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ) که در آن کلمۀ «خالق» به صورت جمع آمده است، چیست؟
لطفاً توضیح بفرمایید.
«خالق» به معنای سازنده و به وجود آورنده است؛ یعنی از میان همۀ سازندگان و خلقکنندگان در این عالم، خداوند از همه نیکوتر و پسندیدهتر خلق مینماید.