پرسش و پاسخ های مربوط به مقام امیرالمؤمنین
تعداد: 3کد: 23911/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
در جلد 15 امام شناسی ایشان فرمودند که امیرالمومنین از همه ائمه (به استثنای حضرت حجت) بالاتر بوده اند؟ منظور ایشان چیست و چگونه اثبات می شود؟ و چه چیزی در کیفیّت ادراک علم ائمه تاثیر دارد که باعث می شود بعضی از بعضی دیگر بالاتر باشند؟
مقصود از بالاتر بودن مجلای ظهور اسماء کلیّه حقّ بودن است یعنی امام زمان ارواحنا فداه از جهت ابراز و اظهار اسماء کلیّه حقّ از سایر أئمه علیهم السّلام سعۀ بیشتری را حائز می باشند.
کد: 14911/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
1- افضلیت امیرالمومنین امام علی علیه السلام نسبت به ائمه دیگر علیهم السلام به چه معناست؟ و از سویی دیگر شنیده ایم که امام زمان علیه السلام بعد از امام علی علیه السلام افضل ائمه است؛ آیا صحیح است؟ معنای آن چیست؟
2- دعایی در مفاتیح الجنان ذکر شده است به نام دعای قاموس که ابتدای آن این است: «اللَهم ادخلنی فی لجة بحر احدیتک و طمطام یم وحدانیتک»؛ درکتابی از مرحوم آقای حداد رضوان اللَه علیه نقل شده است که خواندن این دعا خوب نیست و قبض می آورد آیا این نقل قول صحیح است و آیا این همان دعاست؟
1 پاسخ سؤال اول قبلاً داده شده است.
2 بنده اطلاعی از نقل قول حضرت حدّاد رضوان اللَه علیه ندارم.
کد: 511/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
با سلام؛
چرا در قرآن، نام حضرت علی علیهالسلام به صراحت، به عنوان جانشین پیامبر اکرم برده نشده است؟
علّت این مطلب آن است که امیرالمؤمنین علیهالسلام حقیقتِ ولایت است و ولایت، باطن رسالت و مغز آن میباشد. ازآنجاکه باطن، همیشه باید در پشتِ ظاهر قرار گیرد و ظاهر همچو پوسته و قِشری حافظ آن باشد، بنابراین نمیتوان این حقیقت را ظاهر و آشکار در قرآن مطرح نمود؛ البته روایات و کلمات بزرگان در این باب بسیار است و بنده فقط اشارهای در اینجا نمودم.
و علت اینکه اسم پیامبر ذکر شده است، به جهت این است که پیامبر، هر دو جهت ظاهر و باطن را دارا بوده است.
و به همین جهت است که خداوند، امیرالمؤمنین علیهالسلام را معیار و میزان حق و باطل قرار داده است و بهواسطۀ او، صفِ منافق از مؤمن متمیّز خواهد شد و رسول خدا فرمود: «ای علی! من بر تنزیل قرآن با مشرکین جنگ نمودم و تو بر تأویل قرآن [با آنها جنگ خواهی کرد]» و تأویل قرآن یعنی ولایت امیرالمؤمنین علیهالسلام.
اگر اسم امیرالمؤمنین در قرآن میآمد که دیگر امتحان و ردّ و قبول افراد معنایی نداشت.