هو العالم
معلوم بودن شقاوت و سعادت انسان چه ارتباطی به خواست و اراده ما دارد. از شما می پرسم هنگامی که گرسنه می شوید هیچ از خود می پرسید خوردن نهار و نخوردن آنرا خداوند از اوّل مقدّر کرده است پس دیگر چرا نهار بخورم؟ آیا فقط پروردگار و مقدّرات به شقاوت و سعادت تعلّق گرفته است یا همه اشیاء و حوادث در عالم وجود همه و همه مقدّر و محفوظ است؟ چرا در وقت گرسنگی نمی گوئید شاید خداوند نخوردن را در این وقت مقدّر کرده است پس من غذا نمی خورم! بلکه بدون توجّه به تقدیر به دنبال رفع گرسنگی می روید. مسئله شقاوت و سعادت هم همینطور است. تقدیر خدا بر اساس اراده و خواست ما صورت پذیرفته نه جدای از آن، از مثالی که زده شد باید پی به رمز و راز تقدیر و اراده خداوند ببرید.

هوالعلیم.
چون نمی‌خواهیم بهره‌مند شویم و خود را به قرآن تسلیم نمی‌کنیم و بین خود و قرآن فاصله می‌اندازیم و آن را فقط برای موارد خاصّ می‌خواهیم. اگر جداً و حقیقتاً اراده کنیم، آن را کتاب زندگی و آموزگار خویش در کلیۀ مسایل قرار دهیم، آن وقت خواهیم دید تمام افکار و اعمال و امور شخصی و اجتماعی ما زیر و رو خواهد شد.