هو العلیم

فلسفه و علّت خلقت نه تنها انسان بلکه کلّ نظام آفرینش ظهور و نمود عالم هستی است که مبدأ آن ذات اقدس حقّ است مثل نقاش و خطّاطی است که تا استعداد خود را روی پرده نیاورد کسی از آن مطّلع نخواهد شد و کمال آن استعداد درونی به ظهور و بروز برونی خواهد بود. بنابراین علّت خلقت انسان که آیینه اکمل اسماء و صفات الهی است همان بروز و ظهور کمالات ذات پروردگار است و در این راستا هر فرد به عنوان مظهری تام قابلیّت متحقّق شدن به کمالات لا یتناهی و فعلیّت‌های نهادینه شده در ذات خود را دارا می‌باشد. البته ما به اختیار خود در عالم اَلَست آمدن را انتخاب نمودیم.

هوالعلیم
پاسخ این سؤال در کتاب افق وحی داده شده است انشاءاللَه پس از انتشار مطالعه فرمائید.
مجمل سخن این که: بر اساس وحدت وجود ، اصل وجود و تبعات و آثار آن به ذات اقدس الهی باز می گردد، یعنی نفس فعل وریشه آن به ذات الهی تعلّق دارد و اما ظهور آن به نفس انسان بستگی دارد . مثلاً در مثال دزدی : قدرت و اراده و توان فرد سارق به اراده و ذات الهی بر می گردد ولی هدف و نیت دزدی از راه حرام نه بدست آوردن مالی از راه حلال به اختیار شخص مربوط خواهد شد.

هوالعلیم
انسان باید به دنبال تجلیّات ذاتی باشد و این نه به این معنی است که از تجلیّات صفت و اسم خود را محروم کند بلکه نباید به آنها دل ببندد.