پرسش و پاسخ های مربوط به معنای کلمات قرآن
تعداد: 14کد: 7711/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
2. در آیۀ «يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ…»، آیا این احتمال وجود دارد که منظور، صرفاً ابلاغ یک آیۀ جدید از قرآن بوده باشد؟
1. خود رسول خدا فرمود که [این آیه] مربوط به اهل بیت است و در کتب اهل تسنن موجود است.
2. آیۀ «بلّغ» نیز طبق شواهد قطعیّه، مربوط به امیرالمؤمنین است.
کد: 7511/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
انسان باید به همۀ آثار اولیای وحی نظر داشته باشد؛ توجّه به برخی از آنها و صرف نظر از بعضی دیگر نمیتواند راهگشا باشد.
«مِن» در اینجا «مِن نشویّه» است و لاغیر و به همین جهت، انسان دارای مقام خلافت اللَهی است؛ بهخلاف سایر موجودات.
کد: 7411/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
منظور افرادی هستند که متنعِّم به نعمت ولایت هستند؛ چنانچه در روایات آمده است.
کد: 7311/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
منظور از «خلقتِ به حق» در آیات قرآن، مثل آیۀ شریفۀ (وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ) [آیه 85 سوره حجر] چیست؟
[خلقت به حق] یعنی از روی تدبیر و حکمت مطلقه.
کد: 7211/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
1. منظور از «نحر» در آیۀ دوم سورۀ مبارکۀ كوثر (فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ) چيست؟
2. نظر جنابعالی در مورد قربانیكردن برای فرزند تازه به دنيا آمده چيست؟
1. «نحر» ذبح حیوان است که در این آیۀ شریفه، بهواسطۀ بشارت تولد حضرت فاطمۀ زهرا سلاماللَهعلیها وارد شده است.
2. و قربانی مستحب مؤکد است.
کد: 7111/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
درسورۀ واقعه و در آیۀ 19 سورۀ انسان، خداوند متعال میفرماید: «پسران نوجوان و زیبایی را خداوند برای بهشتیان خلق کرده است» و عبارت «لؤلؤ مکنون» را که برای «حورالعین» در سورۀ واقعه بهکار برده شده است، در این آیه نیز برای پسران نوجوان بهکار برده است. آیا میشود نتیجه گرفت که خداوند، این پسران نوجوان را برای لذتبردن جنسی آفریده است؟ اگر این طور نیست، چرا عبارت «لؤلؤ مکنون» هم برای «حورالعین» و هم برای پسران نوجوان بهکار رفته است؟
گویا شهید دستغیب هم در کتاب معاد خود این مطلب را تأکید کرده و عمل جنسی با این پسران را خیلی لذتبخشتر از حوریان دانسته است!
لطفاً در این مورد توضیح بفرمایید.
با تشکر.
مقصود از «لؤلؤ مکنون» طراوتِ نفس و چهرۀ زیبا است که جمال پروردگار را ابراز و اظهار میکنند و این با مسائل شهوانی و جنسی، در دو قطب مخالف قرار دارند؛ مانند لذّتی که شما از زیبایی یک گل احساس میکنید.
و بهطور کلّی، لذّت جنسی در آن نشئه وجود ندارد؛ بلکه لذّات، فقط روحانی و نورانی هستند.
کد: 7011/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
سلام علیکم؛
در کتاب امامشناسی، جلد ۵، صفحات ۵۲ و ۵۳، دربارۀ آیۀ ۵۲ سوره شوری (وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا) چند پرسش مطرح میشود:
1. در این آیه که میفرماید: «ما روحی از امر خود را به سوی تو وحی فرستادیم»، منظور از «ما فرستادیم» چیست؟ با توجه به اینکه گفته میشود حضرت رسول اکرم صلّیاللهعلیهوآلهوسلم «اول تعیّن» یا «اول ما خلق الله» هستند، چگونه در ادامۀ آیه آمده است که «تو نمیدانستی کتاب چیست و ایمان چیست»؟
2. این «روح»، «نور» و «وحی» که در آیه مطرح شدهاند، چه حقیقتی دارند و چگونه گفته میشود که این مفاهیم میتوانند به یکدیگر تبدیل یا بر یکدیگر اطلاق شوند؟
3. ارتباط این آیات با سوره قدر و با مقام صاحبالأمر عجّلاللهتعالیفرجه چیست؟
4. تفاوت تعبیرهای «نَزَّلَ» و «أَنْزَلْنَا» در قرآن چیست؟ بهویژه با توجه به آیۀ ۱ سوره فرقان و آیۀ ۱۱۳ سورۀ طه.
پاسخ این سؤالات در کتاب افق وحی به طور تفصیل آمده است؛ رجوع بفرمایید.
و امّا مجمل و ملخّص مطلب: حقیقت انسان دارای مراتب طولیّه و تجردیّه است و هر کدام از این مراتب، حکم و شأن خاص خود را دارد؛ مثلاً انسان دارای روح مجرّد و نفس ناطقه است که جامع مراتب مختلف، اعمّ از عقل و احساس و عواطف و حبّ به ذات و بقاء آن و ذهن و ضمیر و غیره میباشد و هر کدام از این امور، حکم ابزار و وسائط اشتغال نفس و اِعمال او را دارند و انسان با بهکارگیری این امور، آنچه موجب صلاح اوست را استیفاء و آنچه موجب ضرر و زوال اوست را رفع و دفع مینماید، بدینصورت که از ابزار و وسایل مودّعه در نفس خود برای استکمال خود بهره میبرد.
مسئلۀ روح ـ که ملک مقرّب خدا است ـ یکی از وسائط و ابزارهای نفس رسول خداست که نزول آن بر قلب پیامبر، باعث آشکار شدن مرتبهای از مراتب وجودی آن حضرت برای مرتبهای دیگر است. در حالیکه آن مرتبۀ عالیه و راقیه ـ که بطن البطون و سرّ الاسرار نفس قدسی او است ـ از همه بالاتر است و این قضیه، دربارۀ حضرت صاحب العصر ارواحنافداه نیز صادق است.
و اما مسئلۀ تنزیل قرآن، فرود آن بر قلب رسول خدا به تدریج است، به عکس إنزال که در یک لحظه، تمامی آن افاضه گردیده است.
کد: 6911/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر
منظور از «سماوات» در این آیه ـ چنانچه در کتاب افق وحی توضیح داده شده است ـ آسمانهای عالم مادّه و معنا میباشد و زمین گرچه در آسمانِ عالم مادّه قرار دارد، ولی انسان در مواجهۀ با آسمان، زمین را ملاحظه نمیکند.