هوالعلیم.
در مورد تفسیر قرآن توسط اهل بیت علیهم‌السلام دو نحو مشاهده می‌شود:
1. تفسیر آیه به خود آیه که امام علیه‌السلام طریق آن را به ما می‌آموزند.
2. تفسیر آیه به معنایی که فقط از عهدۀ شخص امام علیه‌السلام بر می‌آید و فرد دیگری حق تصرّف در آن را ندارد.

هوالعلیم.
1 و 2. تفسیر و تبیین یک متن، به معنای واضح و آشکار نمودن مقصود گویندۀ آن متن از آن عبارت می‌باشد؛ بنابراین لازمۀ این مطلب، اطّلاع مخاطب از معانی و واژه‌های موجود در عبارت و نیز قرائن و شواهد تعیین‌کنندۀ معنا در فضای ایراد کلام از ناحیۀ متکلّم می‌باشد. رعایت این دو نکتۀ مهم، انسان را در رسیدن به مقصود متکلم یاری می‌دهد. بناءً‌علی‌هذا، از آن‌جا که هیچ فردی مانند حضرات معصومین علیهم‌السلام نسبت به معرفت این دو اصل، موجود نمی‌باشد، روایات و آثار باقیه از آنان در تفسیر آیات قرآن می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای داشته باشد و نیز در مواردی که از آنان مطلب نرسیده باشد و یا آن مطلب دارای عمق و حقائق ژرف‌گونه‌ای باشد، باید از ابزار لازم برای وصول به این نتیجه بهره برده شود؛ امثال اطلاع کافی [داشتن] بر معانی لغات و تاریخ و ادبیات و خصوصاً فلسفۀ متعالیه و عرفان نظری و احاطه بر آثار و روایات وارده از حضرات معصومین علیهم‌السلام.
3. و حجیت بر این اساس فعلیه خواهد بود.

هوالعلیم.
شکّی نیست که تفسیر المیزان در میان سایر تفاسیر، مانند ماه در بین ستارگان است. شخصیّت علمی و معنوی علّامه طباطبایی رحمة‌اللَه‌علیه در این تفسیر به خوبی آشکار است و بسیاری از بزرگان همچون مرحوم علّامه طهرانی و آیة اللَه مطهّری، اعتراف به عظمت و علوّ مرتبۀ این تفسیر بی‌بدیل نموده‌اند.

هوالعلیم.
از مرحوم والد [علامه طهرانی] دربارۀ این تفسیر چیزی نشنیده‌ام. تعریف و تحسین تألیف، دلیل بر صحت تمامی مطالب آن نیست و اینکه نماز و روزۀ شکسته تشریع نشده باشد، خلاف ضروریّات دین است و باطل است.