هوالعلیم
1ـ همین که خود را در پیشگاه امام حیّ علیه السلام بپنداریم، نفس این مسئله متابعت از اوست.
2ـ متابعت از ولیّ الهی که به مقام فنای ذاتی و بقاء باللَه رسیده باشد، مانند متابعت از امام حیّ علیه السلام است.
3ـ پاسخ در بالا داده شد.

هو العالم.
منظور ايمان به غيب است كه در ايمان به رسول خدا و روز قيامت و انجام تكاليف و احكام مُنطَوی است. طبيعی است كه ايمان به غيب، انسان را مكلّف و موظّف به پيروی از لوازم و دستورات می‌نمايد و اين مسئله، برای نفوسی كه نمی‌خواهند خود را تحت تربيت و تزكيۀ اوليای الهی قرار دهند، ناگوار و بسيار مشكل است. اين افراد مايل به اطاعت و پيروی از تكاليف نمی‌باشند و دنيای خود را با شهوات و لذّت‌های زودگذر و كامرانی‌های نفسانی و ازدياد اموال و وصول به رياست‌ها سپری می‌كنند؛ بنابراين طبيعی است كه در مقابل دستورات الهی می‌ايستند و افرادی را كه به دنبال حقيقت و اطاعت از اوامر و نواحی الهی می‌روند، سفيه و كم‌خِرد معرفی می‌كنند. اينان افرادی هستند كه خِرد را فقط برای خوشگذراندن دنيا می‌دانند و افرادی که خِردشان را برای آخرت به كار می‌بندند نادان می‌دانند.

خداوند می‌فرمايد: «با توجّه به حقيقی و حياتی و ابدی بودن آخرت و مراتب تكامل و فعليّت انسان و وصول به مراحل علوی، حال بايد ديد كدام یک از اين دو گروه نادان و سفيه هستند؟ آيا آن‌ها كه برای گذشت شصت - هفتاد سال، سرمایۀ خود را تباه می‌كنند، يا آنان كه برای رسيدن به رستگاری و سعادت ابدی و هميشگی، برنامۀ زندگی و گذران عمر خود را تنظيم می‌نمايند؟»