پرسش و پاسخ های مربوط به اهل تسنن
تعداد: 3کد: 19411/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات
مرحوم حضرت علامه طهرانی رضواناللهعلیه در کتاب «ولایت فقیه» (ج ۱، ص ۱۱۸) میفرمایند: «تمام مسائلی که شیعه با عامه از آن زمان تا به حال در آنها اختلاف دارند، فقط به یک اصل برمیگردد؛ اینکه: شیعه متعبد به نص است، ولی آنها از نص تجاوز میکنند و میگویند: ولو اینکه در مسئلهای نص وارد شده و قرآن است، نص است، یا سنت پیغمبر مسلماً آمده است، ولی مصلحت نیست ما طبق آن رفتار کنیم، بلکه ما هم خودمان فکر داریم...»
اینجانب در مقام دفاع از عامه و اهلسنت نیستم، ولی سؤال این است: آیا شیعه که به فرمایش ایشان متعبد به نص است، عقل، فهم و بینش خود را کنار میزند و بدون فهم به سراغ مأمورٌبه میرود و فقط به فکر انجام آن کار است و نه چیز دیگر؟ آیا شیعه در انجام تکالیف خود نباید شرایط، ظروف و مصالح عرفیه و عقلیه را لحاظ کند؟
به عبارت دیگر، در چه مواردی انسان باید با سؤال و تفکر به دنبال انجام عمل باشد و اگر در نظرش وقفهای آمد، متوقف شود؟ و در چه مواردی باید فوراً به انجام آن مبادرت نماید؟
پاسخ این سؤال مشروحاً در کتاب افق وحی از این حقیر آمده است؛ مراجعه فرمایید. و امّا اجمالاً عرض میشود: رجوع شیعه به ائمۀ معصومین علیهمالسلام، عین حکم عقل و مقتضای برهان است. ائمه اطهار علیهمالسلام مثل ما نیستند تا رجوع به آنها نیاز به وجود مرجّح داشته باشد؛ بلکه کلام و فعل آنها به ملاک حجیّت کلام پیامبر حجّت است و بلکه عین او است.
باید از عامّه سؤال شود شما که علی علیهالسلام را کنار گذاشتید و به ابوبکر و سایرین اقتداء نمودید به چه ملاک عقلی این عمل را انجام دادید؟ آیا تبعیّت عامّه از فردی که خود بارها در زمان حیاتش اعتراف میکند: «لولا علی لهلک عمر» یک عمل خلاف عقل نیست؟
کد: 9411/04/2017 00:00:00گروه: حدیث ودعاء
سلام عليكم؛
آیا اين حديث كه میفرمايد: «هيچ چيز از جماعت به تو نمیرسد، مگر اينكه خير است»، حديث صحيحی است؟ اگر صحيح است، منظور از آن چيست ـ درحالیكه به تعبیر قرآن، اكثر مردم مصداق «لا يعقلون» هستند ـ؟
با تشكر فراوان.
در موضوع «جماعت» روایات متعدّدی از اهل سنت در دست میباشد مانند «لا یجتمع امتی علی خلاف» که اکثر آنها مجعول میباشد. بلی، ممکن است برخی از تعابیر، صحیح باشد و آن در صورتی است که قاطبۀ اهل حل و عقد در موضوعی اتفاق نظر داشته باشند. و لذا میبینیم که تمسّک اهل سنت به اجماع مسلمین بر مشروعیّت خلافت خلیفۀ اول باطل است؛ زیرا این شرط اساسی در آنجا مفقود بوده است. بنابراین استفادهای که میتوان نمود این است که در هر مورد از مواردی که عموم مردم و اهل حلّ و عقد ـ که قطعاً در میان آنها از افراد صالح و به دور از هوی و هوس وجود داشته باشد ـ اجماع و اتفاقی باشد، آن حکم و نتیجه، مورد رضای خدا خواهد بود.
کد: 8711/04/2017 00:00:00گروه: حدیث ودعاء
با توجه به جستجوی مختصر در این مورد در اینترنت، گویا این حدیث بیشتر از کتب اهل سنت نقل شده است؛ ولی بند سوم آن ـ یعنی معنی احسان ـ در کتب شیعه آمده است؛ نه کلیّت سه بند حدیث (اسلام، ایمان و احسان).
خواهشمند است در صورت امکان، هرچه سریعتر جواب این سؤال را برای بنده ارسال فرمایید.
متن حدیث: قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی اللَه عليه وسلم) يَوْمًا بَارِزًا لِلنَّاسِ، فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ، يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِيمَانُ؟ قَالَ: «أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ، وَمَلَائِكَتِهِ، وَكِتَابِهِ، وَلِقَائِهِ، وَرُسُلِهِ، وَتُؤْمِنَ بِالْبَعْثِ الْآخِرِ» قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِسْلَامُ؟ قَالَ: «الْإِسْلَامُ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا، وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ، وَتُؤَدِّيَ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ، وَتَصُومَ رَمَضَانَ». قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْإِحْسَانُ؟ قَالَ: «أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ، فَإِنَّكَ إِنْ لَا تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ». قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى السَّاعَةُ؟ قَالَ: «مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنَ السَّائِلِ، وَلَكِنْ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ أَشْرَاطِهَا: إِذَا وَلَدَتِ الْأَمَةُ رَبَّهَا فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا، وَإِذَا كَانَتِ الْعُرَاةُ الْحُفَاةُ رُءُوسَ النَّاسِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا، وَإِذَا تَطَاوَلَ رِعَاءُ الْبَهْمِ فِي الْبُنْيَانِ فَذَاكَ مِنْ أَشْرَاطِهَا، فِي خَمْسٍ لَا يَعْلَمُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ». ثُمَّ تَلَا (صلی اللَه عليه وسلم): [إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْأَرْحَامِ وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ] (لقمان: ٣٤) قَالَ ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی اللَه عليه وسلم): «رُدُّوا عَلَيَّ الرَّجُلَ»، فَأَخَذُوا لِيَرُدُّوهُ فَلَمْ يَرَوْا شَيْئًا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی اللَه عليه وسلم): «هَذَا جِبْرِيلُ جَاءَ لِيُعَلِّمَ النَّاسَ دِينَهُمْ».
مضامین حدیث، گواه صادقی بر انتساب آن به رسول اللَه است.