پرسش و پاسخ های مربوط به حدیث رَفع
تعداد: 1کد: 13211/04/2017 00:00:00گروه: حدیث ودعاء
از حضورتان درخواست میکنم در صورت امکان، معنا و مقصود از آن «نُه مورد» را که در روایت مشهور ذیل (حدیث رَفْع) آمده است، جهت استفادۀ طلاب و سایرین تبیین بفرمایید:
پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم میفرمایند:
«رُفِعَ عَنْ أُمَّتِي تِسْعٌ: الْخَطَأُ، وَ النِّسْيَانُ، وَ مَا أُكْرِهُوا عَلَيْهِ، وَ مَا لَا يَعْلَمُونَ، وَ مَا لَا يُطِيقُونَ، وَ مَا اضْطُرُّوا إِلَيْهِ، وَ الْحَسَدُ، وَ الطِّيَرَةُ، وَ التَّفَكُّرُ فِي الْوَسْوَسَةِ فِي الْخَلْقِ مَا لَمْ يَنْطِقْ بِشَفَةٍ وَ لَا لِسَانٍ.»
(منبع: تحفالعقول، النص، ص ۵۰ / و رُوي عنه (ص) في قصار هذه المعاني...، ص ۳۵)
1. اشتباه.
2. فراموشی.
3. بر امری مُکرَه شدن.
4. کاری را از روی جهالت و عدم اطّلاع انجام دادن.
5. نسبت به امری از امور تکلیفیّه توان نداشتن؛ مانند پیر و مریض که نمیتوانند روزه بگیرند.
6. به کاری مضطرّ گشتن.
7. حسادت به فردی به واسطۀ نعمتی که خدا به او داده است، درصورتیکه به زبان نیاورده.
8. تفأّلِ بد زدن، درصورتیکه گفته نشود.
9. در کار مردم نقشه و فکرِ بد کردن، تا وقتی که مطرح نکند و اقدامی انجام نداده.