آخرت

هوالعلیم
آنچه موجب حساب و بررسی اعمال در روز قیامت است، انجام تصرّفات در حال اختیار و تساوی وقوع و عدم وقوع آنها برای شخص فاعل است و این مطلب در مورد جمادات منتفی است.

پرسش: ایا در هنگام قیامت دنیا نابود می شودگروه: اعتقاداتکد: 240

کد: 24011/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات

بسم اللَه الرحمن الرحیم
سلام بر شما. وقتی فردی می میرد به برزخ می رود و بعد به ملکوت و به حسابش رسیدگی می شود . یا اینکه طبق آیات روز رستاخیز باید روز قیامت جمعی و بعد از نابودی جهان به وقوع بپیوندد؟ شرمنده اگر سؤال ناقص بود تمنا دارم شما کامل توضیح دهید.شادی روح همه گذشتگان بالاخص علامه سید محمد حسین طهرانی صلوات

هوالعلیم
کسی که از این دنیا می رود دیگر با دنیا کاری ندارد چه دنیا برقرار باشد یا از بین برود و اینکه شنیده شده است دنیا خراب می شود یعنی استقلال و هویّت خود را از دست می دهد نه اینکه محو و نابود شود.

پرسش: بررسی امکان افزایش مقام تسلیم در عالم اخرت ایا سیر و سلوک پس از مرگ ادامه داردگروه: اعتقاداتکد: 143

کد: 14311/04/2017 00:00:00گروه: اعتقادات

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم.

سلام‌علیکم؛

آیا می‌شود میزان تسلیم بودن را در آن دنیا بالا برد؟ یعنی کسی که در این دنیا ۱۰ درصد تسلیم است و مطابق آن عمل می‌کند، آیا در آن دنیا این امکان وجود دارد که میزان تسلیم خود را بالاتر ببرد و سپس بر اساس این تسلیمِ بیشتر، به سیر و اعمال خود در آن طرف ادامه دهد؟

با تشکر فراوان.

هوالعلیم.
خیر، هرچه در این دنیا انسان کسب نماید، در آن دنیا به همان مقدار پاداش دارد.

پرسش: منظور از ایمان مردم در ایه 13 سوره بقره چیستگروه: قرآن وتفسیرکد: 42

کد: 4211/04/2017 00:00:00گروه: قرآن وتفسیر

بسم الله الرحمن الرحیم.

«وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِنْ لَا يَعْلَمُونَ»؛

با عرض پوزش، در خصوص آیه ۱۳ سوره بقره، مقصود و مفهوم «ایمانِ مردم» چیست که افرادی با اوصاف مذکور در آیات پیشین، به آن دعوت می‌شوند؟

هو العالم.
منظور ايمان به غيب است كه در ايمان به رسول خدا و روز قيامت و انجام تكاليف و احكام مُنطَوی است. طبيعی است كه ايمان به غيب، انسان را مكلّف و موظّف به پيروی از لوازم و دستورات می‌نمايد و اين مسئله، برای نفوسی كه نمی‌خواهند خود را تحت تربيت و تزكيۀ اوليای الهی قرار دهند، ناگوار و بسيار مشكل است. اين افراد مايل به اطاعت و پيروی از تكاليف نمی‌باشند و دنيای خود را با شهوات و لذّت‌های زودگذر و كامرانی‌های نفسانی و ازدياد اموال و وصول به رياست‌ها سپری می‌كنند؛ بنابراين طبيعی است كه در مقابل دستورات الهی می‌ايستند و افرادی را كه به دنبال حقيقت و اطاعت از اوامر و نواحی الهی می‌روند، سفيه و كم‌خِرد معرفی می‌كنند. اينان افرادی هستند كه خِرد را فقط برای خوشگذراندن دنيا می‌دانند و افرادی که خِردشان را برای آخرت به كار می‌بندند نادان می‌دانند.

خداوند می‌فرمايد: «با توجّه به حقيقی و حياتی و ابدی بودن آخرت و مراتب تكامل و فعليّت انسان و وصول به مراحل علوی، حال بايد ديد كدام یک از اين دو گروه نادان و سفيه هستند؟ آيا آن‌ها كه برای گذشت شصت - هفتاد سال، سرمایۀ خود را تباه می‌كنند، يا آنان كه برای رسيدن به رستگاری و سعادت ابدی و هميشگی، برنامۀ زندگی و گذران عمر خود را تنظيم می‌نمايند؟»