هوالعلیم
خلقت عالم وجود به جهت صفت فیّاضیّت است بر مخلوقات و رساندن به کمال و ثواب و عقاب به جهت اختیار خود ما است و اینکه انسان و همه موجودات از خدایند به معنای پوچی و تهی بودن انسان نیست! خشم از خدا به جهت رفتار خود انسان است و الّا او از هر کس به انسان مهربان تر است.

هوالعلیم
مگر رسیدن و اکتشاف این علوم غیر از ظهور اسماء و صفات الهی است؟

هوالعلیم.
معنای «روحی» در آیۀ شریفۀ «فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي» همان حقیقتِ ذات احدیّت است، بدون تنزّل از مقامِ ذات به مراتب اسماء و صفات. و امّا «روحنا» به معنای ملکی است مقرّب که در بعضی از اخبار، از همۀ ملائکه بالاتر ذکر شده است. و اما معنای «نفختُ» تفاوتی با «نفخنا» ندارد و آن عبارت است از همان دَمیدن و اعمال ارادۀ تکوینیّه که در آیات با تعبیر «کُن فیکون» وارد شده است.