هوالعلیم.
معنای «روحی» در آیۀ شریفۀ «فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي» همان حقیقتِ ذات احدیّت است، بدون تنزّل از مقامِ ذات به مراتب اسماء و صفات. و امّا «روحنا» به معنای ملکی است مقرّب که در بعضی از اخبار، از همۀ ملائکه بالاتر ذکر شده است. و اما معنای «نفختُ» تفاوتی با «نفخنا» ندارد و آن عبارت است از همان دَمیدن و اعمال ارادۀ تکوینیّه که در آیات با تعبیر «کُن فیکون» وارد شده است.