بسم الله الرحمن الرحیم

با سلام و احترام و عرض ارادت.

اين‌جانب ٢٨ سال دارم و تمام گناهان حرام را غیر از دزدی انجام داده‌ام. پس از آشنایى با مکتب مرحوم علامه طهرانی رضوان‌الله‌علیه نحوۀ نگرشم به دنیا و زندگی به کلّی تغيیر کرده و با امدادهاى الهى دست از گناه كشيدم و به تحصيل علوم آلِ محمد مشغول شدم و به لطفِ خداوند متعال، الآن حتى يک ساعتم را بدون خواندن كتب ايشان نمی‌گذرانم و به دنبال درمان روح خستۀ بيمارم هستم.

حالا با توجه به فرمایش حضرتعالی مبنی بر اینکه «هر گناه موجب از بین رفتن یک رتبه از کمالات وجودی انسان می‌شود و انسان را از به‌فعليت رساندن آن مرتبۀ از كمال كه در وجود همه موجود است براى هميشه محروم می‌کند» تكلیف منِ مسکین با آن همه گناه چه می‌شود؟

می‌دانم اسلام رابطۀ اعمال گذشته را با انسان قطع می‌کند چون خداوند متعال وعده آن را داده است؛ اما بنده در این مورد بسيار طمع دارم و سؤالم راجع به آن مقدار باقی‌مانده است.

با تشکر.

با عرض سلام خدمت آقای تهرانی
جمله ای حضرت علامه در امام شناسی جلد 1 صفحه 115 دارند بشرح:
چون پیامبر صلی اللَه علیه و آله از همه موجودات گنجایش وجودی آنان بیشتر و ادراک و علمشان افزون تر و مجاهده و ابتلائشان بیشتر است افضل و اشرف همه موجودات هستند.
1.منظور از گنجایش وجودی چیست؟
2.گنجایش وجودی چه تاثیری در رسیدن به کمال و ذات اقدس الهی دارد ؟لطفاتاثیر کیفی این مسئله را شرح دهید؟
3. گنجایش وجودی ائمه علیه السلام چگونه است و رابطه ی آن با ولایت کلیه ی چیست؟
4.آیا گنجایش وجودی ائمه علیه السلام متفاوت است؟و به طور کلی در مورد بقیه نفوس چگونه است؟
5.آیا گنجایش وجودی قابل تغییر است در صورت آری چگونه می توان آن را افزایش داد؟
با تشکر فراوان

با سلام خدمت استاد معظم و با تشکر از پاسخ به سئوال قبلی . سؤال حقیر این است که در کتب عرفانی و در حالات عرفا می خوانیم که گاه ایشان روزه های طولانی داشته اند . مثلا درباره حسن بصری یا بایزید و حتی شیخ اشراق نیز نقل شده که مثلا یک هفته روزه بوده اند . یا این که یک ماه تمام بدون افطار . البته در هند نیز این اتفاقات فراوان است. سئوال این است که با توجه به این که قدرت روحی امام حسین (ع) قطعا فوق ایشان بوده پس علت این که فقط سه روز تشنگی و گرسنگی این همه سختی به ایشان وارد کرده بود چه بود؟

بسم اللَه الرحمن الرحیم
در جلد 15 امام شناسی ایشان فرمودند که امیرالمومنین از همه ائمه (به استثنای حضرت حجت) بالاتر بوده اند؟ منظور ایشان چیست و چگونه اثبات می شود؟ و چه چیزی در کیفیّت ادراک علم ائمه تاثیر دارد که باعث می شود بعضی از بعضی دیگر بالاتر باشند؟

سلام علیکم،با توجه به بیان مطالبی راجع به حجیّت فعل ولیّ و امام و عدم اختلاف در فعل ولیّ و امام
1- لطفا بیان شود امام و ولی فرق و تفاوتشان در چیست؟
2- رابطه ای که امور عالم با امام دارند و تمام امور از مجرای امام علیه السلام صورت می گیرد، آیا ولیّ هم در انجام امور نقش دارد؟ یا اینکه با توجه به آن مرتبه ای که طی کرده فقط این سیر ولایت در انجام امور توسط امام را می بیند؟

سلام جناب آقای طهرانی
1) شما در یکی از جلسات اخیر فرموده اید در هر زمان فقط یک معصوم است و وقتی امام حسن هست امام حسین معصوم نیست و آن چیزی را که امام حسن ادراک می کند، امام حسین ادراک نمی کند و آن چیزی را که علی علیه السلام ادراک می کند حضرت فاطمه سلام اللَه علیها نعوذ باللَه ادراک نمی کند لذا اعتراض کرد و حضرت علی گفت اگر می خواهی اسم پدرت را در اذان بگویند و حذف نکنند صبر کن . لطفاً بفرمایید که پس حضرت فاطمه چه زمانی معصوم بودند و چه زمانی آن مسائل را ادراک کرده اند ؟! چون همیشه در زمان حیات نورانی ایشان یک معصوم بوده است .
پس کلام حضرت رسول که فرمودند علی تو هر چیز را که من می بینم و می شنوم ، می بینی و می شنوی چه می شود ؟
وانگهی شما می گوئید حضرت علّامه طهرانی فرمودند: اصحاب سیّدالشّهداء با ایشان یکی بودند پس حضرت زینب سلام اللَه علیها هم که شب عاشورا یک گلایه ای با حضرت کردند و امام ایشان را به صبر دعوت کرد با ایشان یکی بود. حال نمی توان گفت که آن موارد هم که شما ذکر کردید از همین قبیل است و این ها در باطن یک اتّحادی با هم داشتند. یعنی حضرت زهرا ارواح العالمین لتراب مقدمها الفداء زبانم لال از اصحاب امام حسین مرتبه نازل تری دارند و نمی توانند با امام علی اتّحاد درونی داشته باشند؟ و یا همین شعر که می فرماید: میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست! آیا این رابطه بین اولیاء خدا چیزی است که با افهام و عقول دست یافتنی باشد؟